NOKSAN DAKİKA

HENRY'DEN EL FRENİ!

2009-11-19T21:22:00.000+02:00

Futbolda elle gol atan ilk futbolcu Maradona değildi elbette.Ama elle gol atıp , yaptığı emek hırsızlığını takdir-i ilahi olarak niteleme çirkinliğini ilk yapan kişi Maradona’ydı.Oldum olası sevemedim Maradona’yı.Maradona benim için hep yetenekli ama karaktersiz bir futbolcuydu.O nedenle Pele ile karşılaştırıldıklarında hiç düşünmeden Pele’yi tercih edenlerdendim.O nedenle futbol sonrası hayatındaki sansasyonları beni çok fazla şaşırtmamıştı.

Kendi evinde 1-0 mağlup olan İrlanda , Fransa’da inanılmaz bir mücadele örneği sergiledi.Hem deplasmanda sergiledikleri cesur futbolla hem de sportmen mücadeleleri ile galibiyeti hak etmişlerdi.Fakat Uefa başkanı Fransız olunca , maç Fransa’da ve Fransa cumhurbaşkanı önünde oynanınca hakemin yanlı kararlar vermesini anlayabiliyorum.Ama Henry’nin yaptığı ahlaksızlığı anlayamıyor ve kabul edemiyorum.Dünya kupası , Avrupa Şampiyonası, Şampiyonlar ligi gibi en önemli turnuvalarda onlarca maç oynamış , en üst düzey liglerde forma giymiş bir futbolcunun , diğer futbolcuların emeklerini çalmasını kabul edemiyorum. Kendi yaşadıklarını, benzer mutlulukları , benzer başarıları başka futbolcuların yaşamasına engel olacak düzeyde bir hırsı kabul edemiyorum.23 yaşında kariyerinin başında bir futbolcu olduğunuzu düşünün .Futbola başlıyorsunuz , pek çok yetenekli futbolcu arasından sıyrılıp üst düzey bir ligde oynama başarısını gösteriyorsunuz.Sakatlıklar , cezalar , medya vs gibi pek çok etken ile mücadele edip milli takım seviyesine geliyorsunuz.Pek çok futbolcunun kariyerinde olmayan Dünya Kupası’nda maç yapabilmeye yaklaşmışken bir emek hırsızı ortaya çıkıyor, kimilerine göre profesyonellik, kimilerine göre Tanrı’nın eli, bana göre ise düpedüz ahlaksızlık olarak nitelendirilmesi gereken bir davranışla hayallerinize limon sıkıyor. Ne hissedersiniz? Elle gol pası verdiğinde Henry’nin hemen yanında olan genç defans oyuncusu Paul McShane’de o anda öyle hissetti muhtemelen.

Futbolu kirletmesinden daha çok , genç futbolcuların hayallerini kararttığı için kızgınım Henry’e. Dünya kupası için Güney Afrika’ya gidecek olan herkesin kulağı VUVUZELA’nın gürültüsüyle çınlayacak ama Henry’nin kulaklarının çınlatan şey VUVUZELA olmayacak!

URUGUAY'IN AVRUPA FUTBOLUNA HEDİYESİ - LUIS SUAREZ

2009-11-18T21:28:00.001+02:00

Klaas Jan Huntelaar Real Madrid’e gittiğinde herkes yerinin dolmayacağı endişesine kapılmıştı.Ajax’ın altyapısını ve sistemini bilenler ise Huntelaar’ın yerine , futbol piyasasına sunulacak olan yeni yıldızı beklemeye başlamıştı bile.

Ne babası 1987 yılında kucağına aldığı çocuğun bu kadar önemli bir yıldız olacağını biliyordu , ne de kendisi 21 yaşında Barcelona,Milan gibi takımların transfer listesine gireceğini.Biz 22 yaşına gelen Arda’nın kaptanlığına ve yurtdışına transfer olmasına erken derken, Uruguay’dan çıkan bu genç yetenek 21 yaşında , ülkesinden kilometrelerce uzakta , 3 . sezonunda Ajax gibi bir takımın kaptanı olmayı başardı.

Forvet pozisyonunda oynayan Suarez ,Kontraatak futboluna yatkın stili, mücadeleci fiziği ve mesafa tanımaksızın attığı şutlarla Avrupa’nın kalburüstü takımlarının transfer listelerindeki yerini çoktan aldı.

Bu sezon , Ajax forması ile oynadığı 13 maçta 16 gol atma başarısı gösteren Suarez , 22 yaşında olmasına rağmen milli takımınında vazgeçilmez oyuncusu.Dünya kupasını kazanan ve eol takımlar arasına girmiş Uruguay gibi bir ülkenin milli takımında 22 yaşında forma şansı bulmak ve 17 milli maçta 5 gol atma başarısı göstermek küçümsenmeyecek bir başarı.Muhtemelen 2010-2011 sezonu başladığında Suarez’in üzerinde başka bir forma göreceğiz.Ama o forma malesef bir Türk takımının forması olmayacak.Milan,Manchester United,Arsenal ve Real Madrid gibi takımlardan herhangi birinde gollerini seyredeceğiz.Bize düşen , Suarez gittiğinde Ajax forvetini kimin oluşturacağını beklemek.

Futbolun saha içi taktikler ve saha dışı masa oyunlarından ibaret olmadığını , ucuz ama yetenekli futbolcuları keşfederek , büyük bütçeli takımlara pazarlamanın endüstriyel futbolun bir gereği olduğunu farkettiğimizde Suarez gibi oyuncuları sahalarımızda görebileceğiz. Avrupa’nın ilk 5 futbolu içinde saydığımız futbolumuzun marka değerini , 35 yaşına merdiven dayamış futbolcular değil Suarez gibi genç yetenekler arttıracak.

DOĞRU SÖYLEYENİ TRABZON’DAN KOVARLAR

2009-11-18T21:02:00.001+02:00

Bu sene Türkcell Süper Lig’de futboldan başka herşeyi konuşuyoruz.

Derbi maçta çıkan olaylar, Başkanların soyunma odasına kadar inip teknik direktörüne hakaret etmesi, teknik direktörden habersiz antrenman saatinin değiştirilmesi , hakem yada başka yöneticilere küfür eden taraftarlara karşı sessiz kalan yöneticilerin, kendisine küfür edildiğinde ahlak bekçiliğine soyunması vs… vs …Bu liste uzar gider.

Milli takımımız Dünya kupasına gidemediği için boş geçen geçen haftaya ise Trabzonspor Teknik Direktörü Hugo Broos ‘un söyledikleri ( ya da söylemedikleri) damga vurdu.Gündem yaratmak konusunda son derece başarılı Türk Spor medyası boşluk doldurmaktaki ustalığını bir kez daha gösterdi.Gerçi Hürriyet’in Genel Yayın Müdürü Ertuğrul Özkök ‘’Gerçekleri kimse okumaz, bizim işimiz hayal satmak’’ diyerek tüm bu yalan dolanı samimi bir düzleme oturtmayı başarmıştı ama elin Belçikalısı bunu nereden bilecek !!

Bakalım Hugo Broos’un tepki çeken sözleri nelermiş :

‘Sabah 05:00 de ezan sesiyle uyanmak ilk başlarda beni zorlamıştı.’

Bunu eleştirenler , hiç alışık olmadıkları şekilde , aniden bir çan sesi duysalar ne yaparlar acaba?Hani islam hoşgörü dini idi , Nerede kaldı hoşgörünüz, demezler mi adama?

‘‘Trabzonlular’ın silah tutkusu olduğunu söylediğim yazılmış , Şehir merkezine gittiğimizde silah satan değil, av malzemeleri satan bir yerin önünden geçtik. Gazeteci bana dedi ki, ‘ne kadar ilginç, av malzemeleri satan dükkan var burada’. Ben de dedim ki, benim takım kaptanım Egemen’de av düşkünü. O da zaman zaman ava gidiyor.’’

Düğünlerinde, şampiyonluk kutlamarında , uluslararası maçlarda galip geldiğimizde havaya ateş açılırken insan öldürülen toplum biz değiliz sanki?At-Avrat-Silah deyişini şiar edinmiş bir toplumun bu söze tepki vermesi kadar anormal birşey daha olamaz herhalde.Ayrıca Belçikalı teknik adam böyle birşey demediğini sadece Egemen’in silah merakını anlattığını ifade ediyor.Egemen’in bile sesi çıkmazken başkaları niye konuşur anlaşılır gibi değil.

‘Trabzonlular’ın milliyetçi insanlar olduklarını söylediğim yazılmış , ben ise Trabzonlular’ın ülkelerini seven insanlar olduklarını ve her maçtan önce İstiklal Marşı’nda ve ulusal bayram günlerinde kulübe astıkları Atatürk posterleriyle bunu gösterdiklerini söyledim’

Milliyetçiliğin bu derece yoğun yaşandığı bir şehirde insanlar, bu ifadeler yüzünden birine tepki vermek bir yana , hergün evinden idman sahasına kadar omuzlarında taşırlar.

‘Kulübün yabancı antrenörler için değil antrenörler için bir mezarlık olduğunu söyledim.’

1972-1985 yılları arasında sadece 3 teknik direktörün görev yaptığı bir kulüpte , son 10 yılda 13 teknik direktör görev yapmışsa, sadece 3 aylık Trabzonspor kariyerinde bu tespiti yapabilen birini eleştirmek değil tebrik etmek gerekir.

‘Trafikte, kırmızı ışık yanarken geçen insanlar olduğu ifadesi bana ait değil.benimle röportaj yapan gazeteciye ait.Zira kendisi, arabamla birlikte şehir merkezine gittiğimizde böylesi bir olaya tanık olmuştu.Ayrıca şunu da bilmenizi isterim ki, eşim ve Jacky’nin eşi, geçen hafta kırmızı ışıkta geçen bir sürücü yüzünden belki de ölümleriyle sonuçlanabilecek büyük bir kazayı kıl payı atlattılar.’

Trafik canavarı ile içiçe yaşayan , futbol kurallarına trafik kurallarından daha çok önem verilen ülkemizde , sosyal bir yaraya parmak bastığı için teşekkür etmemiz , eşinin atlatmış olduğu kaza sebebiyle özür dilememiz gerekirken , yağ gibi üste çıkıp eleştirmekte bize has traji-komik bir durum.

Sayın Broos Belçika'li olduğu için belki yaşnanlara bir anlam veremiyordur ama Bu yanlış çeviri! Komedisi ve yaşanan süreç aslında geleceğin habercisi.Çok büyük ihtimalle, önümüzdeki aylarda , 10 sene içinde Trabzonspor’u çalıştıran teknik direktör sayısı 14 olacak.Yönetim kendini kurtarabilmek için ya taraftara hoş gelecek bir teknik direktör ya da bir futbolcu ile anlaşacak. Aynı Gerets gibi,Skibbe gibi, Hiddink gibi, Löw gibi saygın ama dargın teknik direktörler arasına Hugo Broos ismi de eklenecek .Ve kendi kısırdöngümüzde , içsel çekişmelerin tatlandırdığı futbol ziyafetimize devam edeceğiz..

SENEDE 1 GÜN , 1 DAKİKA

2009-11-10T20:39:00.001+02:00

Saat 09:05’te oturanlar ayağa kalktı, arabasında olanlar kornalarına bastı, yürüyenler durdu. Kimimizin gözleri doldu, kimimiz sorgulama faslına geçti, kimimiz etrafını kolaçan etti ayağa kalkmayan varmı diye. Hepsi topu temeli 1 dakika sürdü. 1 dakika sonra hepimiz, sömürülmüş beynimizi meşgul eden, işlerimize, ideal ve prensiplerden uzak, ben merkezli, faydacı hayatlarımıza geri döndük.

Her yıl sadece 1 dakika! Bir ideale adanmış bir hayatı anımsamak için ayırdığımız süre her yıl sadece 1 dakika. Prensiplerin, özsaygının değerini sorguladığımız süre her yıl sadece 1 dakika. Hayatını bir amaca adamanın, ömür boyu bir amaç uğrunda çaba sarfetmenin değerini farkettiğimiz süre her yıl sadece 1 dakika!Hayat nankör, insanlar bencil ama bu kadar mı? Bu kadar mı basit prensip, ideal, emek, insan gibi kavramlar. Bu kadar mı içi boşaltıldı SAYGI denen olgunun ?

Keşke her yıl sadece 1 dakika ayağa kalkmasakta; yaşantımızda, prensip ve ideallerimizde, kendimiz ve toplum için yaptıklarımızda, hayata karşı duruşumuzda, önem verdiğimiz değerlerimizi sahiplenişimizde göstersek saygımızı. Tabii önce prensiplerimizin, ideallerimizin, bir duruşumuzun olması lazım. Peki sizce var mı?

Paranın birincil amaç olduğu, bizi yönetenleri seçerken kriter olarak odun-kömür miktarı ve beyaz eşyanın niteliğini baz aldığımız, arkadaşımızı, sevgilimizi karakterine göre değil de kıyafetine ve cüzdanına göre seçtiğimiz, saygı gösterilenin isim değil ünvan olduğu, başarıya giden her yolun mubah sayıldığı bir ortamda prensip ve ideallerden bahsedilebilir mi? Peki prensip ve ideallerden yoksun bir birey, birey olarak değil de sadece “bi-rey” olarak görülüyorsa kabahati kendinde araması gerekmez mi?

Peki tüm bunlara rağmen; hayatını ülkesine adamış, en zor anlarda bile prensip ve ilkelerinden ödün vermemiş, hayata karşı duruşu , özsaygısı ve zekasıyla tüm dünyanın hayranlığını kazanmış bir insanı anmak için 1 dakika ayağa kalkmak neden? Alışkanlık mı, bir sınıfa ait olma çabası mı, bastırdığımız duygularımızın dışa vurumu mu , yoksa tüm bu kaybetttiğimiz değerlerimize özlem mi?

Seneye yine 09:05 olacak; oturanlar ayağa kalkacak, arabasında olanlar kornalarına basacak, kimisinin gözleri dolacak, kimisi hayatı ve kendisini sorgulayacak, kimiside saygısızlık yapan varmı diye etrafını kolaçan edecek.

Mi?

ŞAMPİYONLAR LİGİNDE BU HAFTA

2009-11-03T00:44:00.002+02:00

Diyarbakırspor Başkanı’nı ve Ercan Saatçi gibi iki futbol katilinin limon sıktığı futbol keyfimizin imdadına Sampiyonlar Ligi maçları hızır gibi yetişti.Grup maçlarının ikinci yarısı bu hafta başlıyor.Bu hafta maçlarına şöyle bir göz atalım :

Apoel – Porto :

Şampiyonlar ligi gruplarındaki misyonu tecrübe kazanmaktan öte bir anlam taşımayan Güney Kıbrıs takımı Apoel UEFA kupasına katılma mücadelesi veriyor.Avrupa mücadelesine en azından Uefa kupasında devame debilmek için kendi evinde oynadığı maçlarda puan yada puanlar almak zorunda olan Apoel için çok zor bir maç.Deplasmanda oynayan Porto’nun zorlansa bile maçı kazanacağını düşünüyorum.

Athletico Madrid – Chelsea :

Gruplardan çıkması mucize olan Athletico Madrid’in yoluna UEFA kupasında devam edebilmesi için kendi evinde oynayacağı maçı mutlak kazanması gerekiyor.Teknik direktör değişikliği sonrası , kendi evinde oynayacağı maçı kaybetmeyeceğini düşünüyorum.Chelsea her ne kadar Şampiyonlar Ligi’nin favorilerinden olsa da ,yeni bir başlangıç yapma hazırlığında olan Athletco Madrid karşısında galip gelebileceğini düşünmüyorum.Anelka’nın formu Chelsea’ye en fazla bir beraberlik getirebilir.

Bayern Münih – Bordeaux :

Lige kötü başlayan Bayern son haftalarda toparlanma sürecine girdi.Fransa ligi’nde mücadelesine devam eden Bordeaux Bayern’den daha iyi durumda olsa bile sezon başındaki formundan oldukça uzak.Bütün bunları gözönüne aldığımda kendi evinde oynayan Bayern Münih’in maçı kazanağını düşünüyorum.

Beşiktaş – Wolfsburg :

Son maçtaki performansı ve aldığı beraberlik ile gruptan çıkma ümidini koruyan Beşiktaş için çok önemli bir maç.Beşiktaş’ın bu maçı kazanması halinde gruptan çıkacağını düşünüyorum.Nihat’ın sakatlığı Beşiktaş için dezavantaj gibi görülsede , formsuz Nihat’ın eksikliğinin avantaj olacağını düşünüyorum.Formsuz Nihat’a bel bağlayıp 10 kişi oynamaktansa disiplinli bir alman takımına karşı 11 kişi sahada olmak bile yeterince avantaj sağlayacaktır.Fakat tüm bunlara rağmen Beşiktaş için çok zor bir maç olacağını düşünüyorum.

Eğer oynarsa İsmail Köybaşı ve Ferrari’nin performansının maçın sonucuna direkt etki edeceğini düşünüyorum.Bu isimlerin iyi oynadığı maçlarda , defansa güvenen Beşiktaş orta sahası çok daha rahat bir şekilde hücum ediyor.Ülke puanı açısından da büyük önem taşıyan bu maçta Beşiktaş’a şans diliyorum.

Maccabi Haifa – Juventus :

Çok formda bir Juventus karşısında Maccabi Haifa ‘nın en ufak bir şansı olduğunu düşünmüyorum.Kontraataklarla gol arayacak olan Maccabi Haifa karşısında ,taktik disiplinden kopmayan bir Juventus zorlansa bile maçı kazanacaktır.

Manchester United – CSKA Moskova :

Oynadığı 3 maçta da galip gelen M. United ‘ın kendi evinde oynayacağı maçta ilk yarıda bulacağı gollerle maçı kazanacağını düşünüyorum.Grupta 3. sırada olmasına rağmen düşüte olan CSKA’nın bu maçtan puan yada puanlar mümkün olmadığını düşünüyorum.

Marsilya - Zürih :

Grupta 3.lük mücadelesi vereceği düşünülen iki takımın mücadelesinden, sürpriz arayan ve ikicilik şansını zorlayan Marsilya’nın galip çıkacağını düşünüyorum.

Milan - Real Madrid :

Grubun kesin favorisi iki formsuz takımın mücadelesinden beraberlik sonucunun çıkacağını düşünüyorum.Gol yollarında zorlanan iki takımda takım savunmalarını ön plana çıkaracak.Taktik ziyafet ile futbol sefaletini aynı anda izleyeceğimizi umduğum maçın , az gollü beraberlikle sonuçalanacağını düşünüyorum.

Rubin – Barcelona :

C grubuyla birlikte Şampiyonlar Ligi’nin en denk grubundaki mücadelelerin bu haftanın en zevkli maçları olacağını düşünüyorum.Formda iki takımın mücadelesinin çok keyifli geçeceğini düşünüyorum.Kağıt üzerinde Barcelona favori gözüksede Rubin takımının formu gözardı edilmemeli.Kendi evinde oynayacağı maçta Rubin’in puan yada puanlar alacağını düşünüyorum.Barcelona’nın mağlubiyei sürpriz sayılmamalı.

Arsenal – AZ Alkmaar :

Arsenal için intikam maçı olacak olan bu maçta , kendi evinde, kendi seyircisi önünde Arsenal’i favori olarak görüyorum.Arsenal’in bol gollü bir galibiyet alacağını düşünüyorum.

D. Kiev – Inter :

Disiplinli oyununu mücadeleci futbolu ile süsleyen D. Kiev, kendi evinde oynayacağı maçta en az beraberlik için sahaya çıkacak . Ukrayna deplasmanları her zaman zor olsa da formda Inter’in galip geleceğini düşünüyorum.Önce Inter galibiyeti daha sonra beraberlik kokan maç gecenin zevkli karşılaşmalarından biri olacak gibi gözüküyor.

Fiorentina – Debrecen :

Çok fazla yorum yapmanın gerekli olmadığı bir maç.Fiorentina forvetleri ile Debrecen defansı arasından geçecek olan maçtan bolca gol bekliyorum.

Lyon – Liverpool :

Beraberlik kokan bir maç daha . Fransız ve İngiliz takımlarının maçları genelde bol gollü olur.Ben alışılmışın tersine ,bu maçta az gol olacağını düşünüyorum.Mantığım beraberlik , kalbim ise Liverppol galibiyetinden yana.

Sevilla – Stuttgart :

Gruptan çıkmayı garantilediğini düşündüğüm Sevilla’nın kendi evinde mağlup olmasını beklemiyorum.Sevilla kazanamazsa bile kaybetmez.Puan yada puanlara ihtiyacı olan Stuttgart’ın risk alması gerekiyor.Sevilla’nın golcü oyuncularının kalitesi riskli oyunu affetmez.

Standart Liege – Olimpiakos :

3 ihtimalli bir maç.Her iki takımında puan kaybına tahammülü yok.Her iki takımdan da dengeli ve temkinli bir oyun bekliyorum.Az gollü ve sıkıcı bir maç olacağını düşünüyorum.Ama erken gelen bir gol mücadelenin yönünü bir anda değiştirebilir.

Urziceni – Rangers :

Şampiyonlar ligi’nin sürpriz takımı Urziceni kendi evindeki maçta favori.Deplasmanda Rangers karşısında aldıkları galibiyetle dikkat çektiler.Fakat Ada futbolunun hızlı hücüm ve mücadeleci futbolunu sahaya yansıtabilirse Rangers rövanşı alabilir.Beraberliğin normal sonuç olacağını düşünüyorum.Bir takım beraberliği bozacaksa bu Rangers olacaktır.

E.S. ES

2009-11-01T10:48:00.007+02:00

Arda Turan, hem Galatasaray'ın hem Türk futbolunun tartışılmaz en önemli, en gözde futbolcusu.Dün internette spor yazarlarının yazılarını okurken tesadüfen Hıncal Uluç'un yazısını da okudum.Tesadüfen dememin sebebi, Hıncal Uluç'un uzun süredir doğru yazı yazmak yerine, kendini ön plana çıkaracak ve polemik yaratacak yazılar yazmasıdır.Bu nedenlerle uzun süredir ne izledim ne de yazılarını okudum Hıncal Uluç'un, ta ki 'Arda'ya açık mektup' yazısını okuyana kadar.

Bu yazıda Hıncal Uluç Arda'nın konumunu ve Galatasaray için ne anlama geldiğini bu yazısında gayet güzel ele almış.Galatasaray takımının kaptanıdır Arda Turan ve asla baskılara boyun eğemez.

Yazıyı okumak isteyenler yazının linkini aşağıda bulabilir.

http://www.sabah.com.tr/Yazarlar/uluc/2009/10/30/ardaya_acik_mektup

Bu yazıyı yazmaya başladığımda okumaktan her zaman için uzak durduğum bir şarkıcının video görüntülerinle karşılaştım.Hürriyet gazetesinin spor direktörü ünvanını, kayınpederinin destekleriyle alan bu şahsiyetiz kişinin ismini bile şu satırlara yazıp, yazımı kirletmek istemedim ama hepiniz bu şarkıcının kim olduğunu biliyorsunuz.

Malum takımın fanatik taraftarlığından öte bir adım ileri gidememiş olan bu kişinin bulunduğu mevkii gereği, yaptığı küfürlü konuşmalarının gazetesine ne kadar zarar vereceğini, Hürriyet gazetesinin Emin Çölaşan ve Bekir Çoşkun'u kaybettikten sonra büyük tiraj kaybı yaşayan gazetenin tirajlarının nasıl yarı yarıya düşeceğini düşünmesi lazımdı.Şimdi acı çekme zamanı şarkıcı. Bundan sonra olacaklar tamamen senin eserindir.

Şu boka bok deme boklar duyarak ar eyler
Boka bir zerresi düşse boku murdar eyler!

Bu cümleler Neyzen Tevfik'den malum şarkıcıya yazılmış sanki.Osman Tanburacı ağabeyimizin yazısında o kadar güzel durmuş ki bu cümleler, kusura bakmasın çalmak zorunda kaldım.Şarkıcı sen seversin böyle terapileri.Sen seversin torpilleri.Umarım torpille geldiğin o koltuğunda oturmakta güçlük çekmezsin.Ve umarım bir daha beni bu kadar çirkef, senin seviyende bir yazı yazmaya da mecbur etmezsin.

Anlayana: E.S.ES

KÖRLER SAĞIRLAR BİRBİRİNİ AĞIRLAR

2009-10-27T00:57:00.001+02:00

‘Benim vatandaşım işini bilir’Bu sözü ilk duyduğum andan beri sevmem.Şark uyanıklığını,çalışmadan emek sarfetmeden kısa yoldan başarıya ulaşmayı,başarıya ulaşmak için her yolu mubah sayan, makyavelistçe bir anlamı taşıdığı için.Ne zaman bu bakış açısı hayatımıza enjekte edildi , o zaman kültürel erozyon başladı.Hayatın her alanında görebilirsiniz bunu.İkili ilişkilerde , profesyonel hayatta , sağlıkta , sanatta , sporda her yerde.Hayatın bu kadar içine işleyen , bizi bu denli esir alan bir olgunun futbola yansımaması beklenemezdi.

Herşey futbolun endüstriyelleşmesiyle başladı.Endüstriyelleşme adı altında kendine has ama güne uygun bir sistem inşa edildi.Profesyonelleşme kılıfına sarmalanarak tüm değer yargıları ayaklar altına alındı.Kimin daha çok çalıştığı değil , kimin daha güçlü lobisi olduğu önem kazandı.Yetenekli olanlar içinden çalışan değil, bir cemaatin , bir mafya babasının desteğini alan futbolcular sistemin içinde kaldı.Başkanlık dönemleri boyunca ne yaparlarsa yapsınlar kaybettikleri seçim sonrası hiçbir yaptırım uygulanmayan,kulüpleri kendi egolarının oyun parkı olarak gören, reklam peşindeki yöneticiler vardı bu sistemde.Bu kulüpleri yöneten düzene uygun kişilerin yönettiği federasyon vardı bu sistemde. Hayatın bu kadar içindeki bir alanda siyasetçilerin yer almaması mümkün mü?Seçim vaadi olarak yıldız futbolcu transferi sözü veren milletvekillerini yadırgamaz olduk. Böylece körler sağırlar birbirini ağılar misali bir düzen kuruldu.Hayatının hiçbir alanında bu kadar sistemli , programlı yaşamayan bir millet, konu düzensizlik ve çarpıklık olduğunda sistem kurmakta gecikmedi.

Derbi maçla ilgili bir şey yokki bu yazıda diyebilirsiniz ama aslında derbi maç bu yazının tam içinde.Hayatımızı bu kadar etkileyen bir olayda yukarıda bahsi geçen aktörlerin yer almaması mümkün mü?Protokol tribününden başlayarak ,tüm stadı şöyle biz göz ucuyla incelerseniz bahsettiğim tüm bu karakterleri görebilirsiniz.Her maç öncesi ve sonrası birbirine laf sokan yöneticiler maça geldiklerinde gayet ikiyüzlü bir şekilde konukseverlik gösterileri yapabiliyorlar.Protokol tribününde birbirlerine çay,kahve ikram edenler, kalecinin gözüne tutulacak lazeri,maç öncesi ve sonrası rakip takım taraftarını tahrik edecek pankart ve şarkıları ayarlayarak,rakip takım oyuncularını kışkırtmak için her alternatifi düşünerek sonucu da şansa bırakmıyorlar.Kuralları koyanlar , kuralları uygulayanlar ve kurallara uyması gerekenler bu sistemin içinde yer alınca geriye sadece gösteriyi seyretmek kalıyor.Zaten işin en keyifli kısmıda o değil mi?O kadar emek sarfedilmiş.Onca lobi falliyeti yapılmış, onca pankart hazırlanmış, onca düzen kurulmuş, anlayacağınız bir ton EMEK sarfedilmiş.Karşılığını almakta hakları.Bu düzene ayak uyduramazsanız , bu sistemin içinde yer alamazsınız.Ya da ne kadar düzene uyarsanız o kadar sistemin içinde kalırsınız.

Dünya derbisinin teknik analizini yapmaya gerek yok.Zaten aslında ortada bir dünya derbiside yok.Biz sadece kendimizi kandırıyoruz.Hangi taktik , hangi sistemi konuşacağız ki?Defansa Yönetim kuruluna aldığın Belediye başkanının oğlunu koy,kaleye federasyon başkanını geçir,orta sahayı MHK başkanına emanet et ,forvete medya patronu, kenar yönetiminede Kasımpaşalı bir teknik adam aldınmı önünde hiçbir takım duramaz.Bu kadro Avrupa’da iş yapar mı?Zor.

Çünkü orada sistem farklı , anlayış farklı, kültür farklı.

KÖPRÜDEN ÖNCE SON ÇIKIŞ

2009-10-23T22:05:00.001+03:00

Futbol bir insan olsaydı derbi maçlar bu insanın kalbi olurdu herhalde.Hele bir de bu maçlara futboldan fazla anlamlar yükleniyorsa,futbol sevgisi dışında da kendimizden birşeyler buluyorsak o maçlarda , o maçlar vazgeçilmez olur bizim için.Kral yanlılarının takımına karşı Katalan halkının mücadelesini simgelediği için çok farklıdır Real Madrid-Barcelona maçları.Mezhepler arasındaki çatışmayı temsil ettiği için önemlidir Glasgow Rangers –Celtic maçları.Fakirlerin 90 dakika için bile olsa zenginlere karşı galip gelme duygusunu tatmalarına sebep olduğu için farklıdır Boca Juniors-River Plate maçları.Hepsi büyük takımlar, ülkelerinin sembol takımları ama hepsi futboldan farklı bir anlam taşıdığı için dünyanın en önde gelen , en büyük derbilerinden sayılıyor.

Her ne kadar biz dünya derbisi olarak nitelesekte , ülke sınırları dışında pek kimse ilgilenmez Galatasaray-Fenerbahçe maçlarıyla.Her iki takımın taraftarları arasında da zenginler , fakirler, farklı siyasi görüşlerde , farklı dinlere mensup insanlar var.Ama bunların hiçbiri öteki takımda daha fazla değil.Belki de bu tarz bir farklı anlam taşımadığı için dünya derbisi değil.Bu ülke sınırları dışında yaşayan hiçkimsenin anlam veremediği bir çekişme var iki takım arasında bize özgü,farklı bir çekişme.Belkide bir sebep olmadığı için medyanın önderliğinde , bir sebep yaratılmaya çalışılıyor.Abartı haberler,kışkırtıcı demeçler, tahrik edici manşetlerle bir farklılaştırma, ötekileştirme, ayrıştırma çabasına girişiliyor fütursuzca.Tek düşünülen futbolun daha da ilgi çekmesi .Her ne sekilde olursa olsun bir şekilde yaşamın bir parçası yapılmaya çalışılıyor.Takımlarını masumca destekleyen, seven taraftarlarda bu tuzağa düşüyorlar kolayca.Daha kışkırtıcı sözcükler daha fazla haber, daha fazla haber daha fazla popülarite ,daha çok popülarite daha fazla para , daha fazla para daha çok ilgi vs vs .Bu sarmal içinde kaybolup gidiyoruz, düşünmeden,sorgulamadan.
Tüm bunların minimum yaşandığı, hakem hatalarından çok güzel hareketlerin aklımızda kaldığı, maç sonu .spor programlarına minimum malzeme veren, stat koridorlarında evsahibi takım futbolcusunun rakibini kovalamadığı,konuk teknik direktörün başının yarılmadığı,evsahibi kulübün yöneticilerinin mafya gibi değil gerçek bir evsahibi gibi davrandığı bir derbi yaşanmasını ümit ediyorum.Tabi ki iyi oynayan kazansın, tabi ki hak eden kazansın ama iyi oynayan ve hak eden BİZ olalım.

Tamam mı? Devam mı? - MARCELO MORENO MARTINS

2009-10-17T14:44:00.007+03:00

Brezilyalı bir baba ve Bolivyalı bir annenin çocuğu olan Marcelo Moreno, 1987 yılının 18 Haziran’ında Bolivya’nın Santa Cruz de la Sierra kentinde dünyaya geldi.Brezilya'nın 20 yaş altı milli takımında oynamış olmasına rağmen daha sonra tercihini Bolivya'dan yana kullanmış ve Bolivya milli takımıyla çıktığı 15 maçta 7 gol atma başarısı göstermiştir.
22 yaşında, 1.87 m boyundaki Marcelo pivot forvet pozisyonunda oynayan, hareketli, her iki ayağını da iyi kullanabilen, gol sezileri ve top tekniği yüksek, duran toplara sert ve isabetli vuran bir oyuncudur.Son oynadığı Brezilya maçında attığı frikik golü, her ne kadar Brezilya ve Internazionale kalecisi Julio Cesar'ın hatası da olsa, görülmeye değerdi.
Profesyonel kariyerine 2005 yılında, 18 yaşında Esporte Clube Vitória'da başlayan Moreno bu takımda 2 sene içinde oynadığı 36 maçta 24 gol kaydederek genç bir oyuncu için oldukça dikkat çekici bir başarı göstermiştir.2005 yılının sonunda Brezilya 3.ligine düşmüş olan takımının, özellikle 2006 yılında gösterdiği performansla,tekrar Brezilya 2.ligine çıkmasında yardımcı olmuş ve Brezilya'daki diğer kulüplerin dikkatini çekmeyi başarmıştır.2007 yılının başında Brezilya 1.lig takımlarından Cruzeiro Esporte Clube'ya 267,000 £ gibi komik bir rakama transfer olurken, kimsenin dikkatini çekmemişti
Her ne kadar genç olsa da, hırslı bir yapısı olan Moreno istediği ilgiye, Brezilya 1.liginde oynadığı 32 maçta 25 gol atıp, Libertadores kupasında attığı 8 golle gol kralı olduğu gün, fazlasıyla kavuştu.Bir anda Avrupa'nın en önemli kulüpleri Cruzerio'nun kapısını çalmaya başlamışlardı.Özellikle Almanya ve İspanya takımlarından gelen tekliflere rağmen, Moreno 2008 yılının yaz aylarında hiç beklenmedik bir şekilde Lucescu'nun Shaktar'ına transfer oldu. Bu transfer için Shaktar Donetsk'in açıkladığı rakam 9 milyon EURO'ydu.Bu transfer sürecinde Werder Bremen de çok çaba sarfetmişti ancak bu rakama çıkamamıştı.
Marcelo, Shaktar ve Lucescu'nun UEFA kupasına uzandığı 2008-2009 sezonunda sadece 14 maçta yer aldı ve 768 dakika sahada kalabildi.Bu 768 dakikaya ise sadece 2 gol sığdırabildi.Kendisi dahil hiç kimse ondan bu kadar kötü bir performans göstermesini beklemiyordu ancak Ukrayna'nın soğuk havası, Güney Amerika'nın sıcak kumsallarından gelen Moreno'yu çok olumsuz etkilemişti.22 yaşında bu kadar fazla değişiklik onun kaldırabileceğinden çok fazlaydı.Shaktar ile kontratı 2013 yılına kadar devam ettiği için futbol oynamak için bir şeyler yapması gerekiyordu.Daha önceden kendisini çok isteyen Werder Bremen ve Thomas Schaaf kendisini 1 senelik kiralamak istediklerini Schaktar'a ilettiklerinde kuşkusuz buna en çok sevinen kulüp başkanı Akhmetov olmuştur.Yaptıkları yatırımın gözleri önünde eriyeceğini düşünürken, satış opsiyonunu da Werder Bremen'e vererek Moreno'yu 1 yıllığına kiralamış oldular.
Moreno için Werder Bremen son şans gibi görünüyor.Thomas Schaaf gibi Güney Amerika'lıların futbol dilini ve duygusallığını çok iyi çözmüş bir hoca ile çalışacak olması da Moreno için ayrı bir şans.Bu sene Moreno'nun senesi olabilir.İstediği havayı henüz yakalayamadı.Çıktığı 8 maçta sadece Almanya kupasında attığı 2 gol var.Ancak Almanya'ya alışma sürecinin Ukrayna kadar uzun olmayacağını düşünüyorum.Ve Thomas Schaaf'ın varlığını göz önüne alırsak, Bolivya'lı bu gencin patlama yapması kaçınılmaz gibi görünüyor.

GELECEĞE GİDEN YOL GEÇMİŞTEN GEÇİYOR

2009-10-15T22:06:00.002+03:00

''Sayın Demirören KartalCell in tanıtım toplantısında Tribünleri temizleyeceğim demiş! Sayın Başkan bu tribünler değilmiydi Serdar Bilgili' yi istifa ettirip sizi başa getiren. Oysaki Serdar Bilgili yönetimi Beşiktaş'ın çıkarları uğruna çok büyük bir adım atıp kapalı tribünün ortasını loca yapıp Çarşı’yı açık tribüne almıştı ve bu şekilde de büyük bir gelir elde etmişti. Sizin yönetime geldiğiniz gün bu düzeni yıkışınız kapalı tribünün ortasını Çarşı’ya emanet edişiniz –ki stadın en güzel yeridir –, dağıtılan bedava biletler – ki alan arkadaşlarım var- ve vermiş olduğunuz onca tavizden sonra ,hangi yüzle bütün bunlar taraftarın suçuymus gibi cıkıpta tribünleri temizleyeceğim diyebiliyorsunuz?? Adama gülerler. YETER YILDIRIM DEMİRÖREN diye bağıranları, gerçeği görüp isyanını dile getirenleri, Beşiktaş’ın geleceğinin sizin elinizde harcandığını düşürenleri, parayla tuttuğunuz adamlar susturamadı diye mi dağıtıyorsunuz bu tribünleri? Çarşı, Asya kartalları, Karagümrük ve bunun dışındaki küçük guruplardan kaçı cebinden bilet alarak maça giriyor? Bu adamlar kulüpten ve yönetim kurulu üyelerinden ihale alıyorlar mı? Hangisi gidip kartal yuvasından alışveriş yapıyor? Siz yaptığınız, yapamadığınız ve yapmadığınız her şeyle gerçek Beşiktaş taraftarını küstürdünüz başkanım. Gerçek Beşiktaş taraftarı artık uyandı ne zorla nede parayla susturulamayacak ARTIK YETER. Siz bu kitleyi dağıtamazsınız, göbekten bağlısınız. Onlar sayesinde başkan oldunuz .Serdar Bilgili gibi son dönemi muhteşem giden bir yönetimi bu adamlarla devirdiniz. Gerçek Beşiktaş taraftarı sizin alacağınızı ödemeye hazır. Birçok kişiye göre iyi bir Beşiktaşlı olabilirsiniz ,bana göre o da değilsiniz , ama artık size yakışanı yapın lütfen, sizinle olmuyor. Çarşıyı da istemiyorum,herhangi bir grubu da, sizi de. Bırakın maçlarda 132 desibel bağırmayalım, bununla da anılmak ta istemiyorum. Takım sürünüyor, ekonomik olarak çökmüşüz, başkasının alt yapısından çıkan adama 7 milyon eur veriyoruz biz alt yapıdan kimseyi çıkartamıyoruz. Her şey hatalı, her şey çarpık, her şey kötü gidiyor. Bırakın 132 değil 60 desibel bağıralım ama eşimle çocuğumla maça gideyim ,kapalı tribünün ortasından yer alabileyim, yerime oturabileyim, koltuk sahipleri yerlerine otursun, 500 kişilik yere 2000 kişi alınmasın. Bu düzende maçlardan önce “yerinize oturan var ise en yakın güvenlik görevlisinden yardım isteyiniz” anonsunun komik olduğunun farkındamısınız? Hangi koltuk, hangi güvenlik, bırakın bunları. Siz bu tribünleri temizleyemezsiniz onu da yüzünüze gözünüze bulaştırırsınız. Hangi işi doğru yaptınız? Hala her insan hata yapar diye açıklama yapıyorsunuz. İnsanın kendi hatalarını kabul etmek büyük bir erdemdir ama arada doğru işlerde yapmanız gerekmektedir. Ben sizden gelecek doğru işleri de artık kabul etmiyorum lütfen maçları ve Beşiktaş’ı tribünden hatta onu da boşverin evinizden seyredin.''

Aslında uzun zamandır Beşiktaş’taki yönetim – taraftar çekişmesine değinmek istiyordum.Blog’umuzun sıkı takipçilerinden Volkan Erdem Danabaş’ın başkan Yıldırım Demirören’e hitaben yazmış olduğu ,yukarıda okuduğunuz mektupla birlikte bu konu hakkında birşeyler karalamak şart oldu.

Doğup büyüdüğüm semt olması itibariyle Beşiktaş semtinin bendeki yeri farklıdır.Bu semtin adını taşıyan spor kulübünün içinde bulunduğu durumda , her ne kadar taraftarı olmasam da, doğal olarak üzüntü veriyor.Gerçi 16 yıl boyunca kulübe başkanlık yapan Süleyman Seba’nın ardından kim başkanlık yapsa bir memnuniyetsizlik olacaktı ama bu kadarını ne Beşiktaş taraftarları ne de diğer kulüplere gönül verenler tahmin etmiyorlardı.Süleyman Seba döneminde kazanılan başarılar sadece yerel düzeyde kalmış olabilir ama kupalardan daha önemli kazanımlar elde etmişti Beşiktaş kulübü.Sergilenen duruş, başarı yada başarısızlıkta takınılan tavır,taraftar-yönetim arasındaki saygıya dayalı ilişki hayranlık uyandırıyordu.Ama gelinen süreç gösteriyor ki , kendisinden sonra kulübe başkanlık yapacak,kendi çizgisini devam ettirecek özelliklerde bir yönetici yetiştirmemesi Süleyman Seba’nın en ve tek büyük hatasıymış.Gerçi Süleyman Seba’dan sonra göreve gelen Serdar Bilgili yeni bir soluk getirmişti kulübe ama o bile Süleyman Seba’nın yükseltmiş olduğu çıtaya ulaşamamıştı.Zaman içinde,Beşiktaş’ın kendisine hayranlık duyulmasına sebep olan duruş ve tavrı gitgide tükendi.Başarısız ve göz boyamaya yönelik transferler , taraftarlar ile yönetim arasındaki çarpık ilişki , yönetim kurulu üyeleri arasındaki uyuşmazlık ,verilen sözlerin tutulması gibi pek çok neden Beşiktaş’ın marka değerini düşürmeye başladı.Planlamadan ve stratejiden uzak, günü kurtarmaya yönelik politikalar sonucunda ligde neredeyse düşme hattına yaklaşılması ise taraftarın sabrını taşırdı.Geçtiğimiz sezon en büyük iki rakibi Galatasaray ve Fenerbahçe’nin başarısız olması yapılan yanlışların üstünü örtmüştü.Ama her iki takımında bu sene yıldız oyuncular transfer etmesi ve lige iyi bir başlangıç yapmaları Beşiktaş taraftarı ile yönetim arasındaki gerginliği yükseltti.Malesef Beşiktaş Başkanı’na yumurta ile saldırıldığınıda gördük.Süleyman Seba’lı dönemi yaşayanlar için bu gelinen nokta çok acı verici.

Kaybedilen marka değerinin geri kazanılması için ne yapılması gerektiğini anlamak için 1984-2000 yılları arasındaki sürece gözatmak yeterli.Beşiktaş kulubübün eski günlerine dönmesi için ihtiyacı olan herşey kendi genlerinde ve tarihinde mevcut .Tek yapılması gereken bunları hatırlamak ve tekrar uygulamaya koymak. Gerisi zaten çorap söküğü gibi gelecektir.Türk sporunun , türk futbolunun ama özellikle ezeli rakipleri Galatasaray ile Fenerbahçe’nin Beşiktaş’a ,ama iyi ve güclü bir Beşiktaş’a ,çok ihtiyacı var.Bu geçiş sürecinde Beşiktaş taraftarına düşen ise aslolanın , kalıcı olanın yönetimler değil Beşiktaşlılık ruhu ve duruşu olduğunu unutmamak.Tepkileriyle,sloganlarıyla farklı bir tavrı ve tarzı olan Beşiktaş taraftarına yakışanda bu.

HAFTANIN MAÇI

2009-10-14T00:49:00.002+03:00

Milli maç sonraları genelde liglerde sürpriz sonuçlara rastlanır.Sakatlık,yorgunluk,birlikte yapılan idman sayısının azlığı vs kulüp takımlarını olumsuz etkiler.Bu nedenle kulüp takımları derbi niteliği taşıyabilecek önemdeki maçlarının milli maç sonrasına denk gelmesini istemezler.

Fakat bu hafta sonu , yine milli maçlar sonrası , Avrupa’da derbi olarak nitelendirilebilecek maçlar var.

Milan-Roma,Werder Bremen- Hoffenheim , Juventus- Fiorentina ve Valencia –Barcelona maçları haftasonuna keyıf katacak maçların en önemlileri olarak göze çarpıyor.Fakat tüm bu maçlara rağmen , blog ekibi olarak Galatasaray-Trabzon maçının haftanın maçı olduğu konusunda hemfikir olduk

Bu tarz maçlarda istatistiklerin bir önemi olmadığına inanırım.Geçmiş maçlardaki skorlardan çok takımların o günkü durumları maçın sonucunda etkendir.O nedenle maç istatistiği vermektense kendi yorumumu paylaşmayı tercih ediyorum.Önce her takımı ayrı ayrı değerlendirip daha sonra bu veriler ışığında biraz Nostradamusçuluk oynayalım.

Galatasaray takımı; her ne kadar Arda gibi ,Keita gibi ,Elano , Kewell ve Baroş gibi tek başına maçın gidişini değiştirecek futbolculara sahip olsa da , bu futbolcuların hemen hepsi aynı anda form düşüşü yaşadığında kaçınılmaz puan kayıplarının ortaya çıkması şaşırtmadı.Form düzeyinin düşüşü , erken açılan sezonun getirdiği bıkkınlık beraberinde motivasyon kaybını getirdi ve Galatasaray hiç beklemediği puan kayıpları yaşadı.Bu puan kayıpları yaşanırken oyun kalitesinin belirgin bir şekilde düşmesi erken uyarı sisteminin devreye girmesi anlamında bir şans olarak değerlendirilebilir.Bu hafta Trabzonspor ve bir hafta sonra Fenerbahçe ile karşılaşılacağını gözönüne aldığımızda bu erken uyarı daha da bir önem kazanıyor. Keita,Uğur ve Caner’in milli arada dinlenmesi ve takımla birlikte çalışmasının son derece önemli olduğunu düşünüyorum.Keza sakatlıktan yeni çıkan Ayhan’ın maç eksiğini milli takımda gidermeside önemli bir avantaj Galatasaray için.Trabzon maçında Arda , Elano gibi forvet arkası yada gole dönük ortasaha oyuncularından çok , kanat oyuncularının ve ön libero mevkisinde oynayan oyuncuların maçın sonucuna etki edeceğini düşünüyorum.Bu düşünce doğrultusunda ve yukarıdaki veriler ışığında milli maç arasının Galatasaray’a önemli bir avantaj sağladığını söylemekte bir sakınca yok.

Aslında Trabzon ile Galatasaray’ın son durumları arasında pek bir fark yok.Asıl fark son duruma gelene kadar yaşanan süreçte.Ersun Yanal’ın erken istifasıyla teknik direktör değişikliğine giden Trabzonspor’da ,yeni teknik direktör ve sistemine alışma süreci yaşanıyor.Bu alışma evresinde , milli oyuncu sayısının az oluşu ve sezonu daha geç açmak, Trabzonspor’un Galatasaray’a karşı avantajları.Ama skora direk etki eden oyuncular ele alındığında aynı avantajdan söz etmek mümkün değil.Sezona çok iyi başlayan Ceyhun , Cale ve Colman şu ana kadar takımı taşıyan oyuncular olarak göze çarpan isimler.Bu futbolculara Umut, Barış, Zafer ve Selçuk'ta uyum sağladığında çok farklı bir kimlik kazanıyor Trabzonspor ,ama bu uyumu sağlayabildikleri maç sayısı son derece sınırlı.Defans ve kanat organizasyonundaki sıkıntıları da henüz çözebilmiş değiller.Orta sahalarının dinamik oyunu ve mücadelesine forvet oyuncularının katkı sağlamasıyla maçları kazanmaya çalışan Trabzonspor’un maç kazanması için yediğinden bir fazlasını atması gerekiyor.Alanzinho’nun şimdiye kadar sergilediği dengesiz ve istikrarsız oyun bu oyuncudan beklentileri sınırlasa da, gerçek performasını ortaya koyduğu takdirde Galatasaray defansını çok zorlayacağı kesin.Tijikuzu’nun takım ile yaşadığı sorunlar ,Egemen ,Tayfun ve Engin’in dağınık oyununu kontrol altına alabilirse Hugo Broos’un güven tazelemesi beklenebilir.

İçinde bulundukları durum itibariyle her iki takım içinde son derece önemli olan bu karşılaşmada

Trabzonspor , defans ve orta saha uyumunu sağladığı takdirde , Gökhan Ünal’ın da Kayseri günlerini hatırlamasıyla yorgun Galatasaray defansını zorlayabilir.Kendi ceza sahasının her santimetrekaresini kullanmayı seven Leo Franco’ya karşı , aşırtma golleri denemeyi seven Gökhan Ünal’dan ve uzaktan attığı gollerle tanınan Selçuk’tan gol beklenebilir.Ama maç esnasında benim en çok ilgimi çekecek dakikalar maçın ilk 15 dakikası olacak.Çünkü takımların birbirine oyunlarını kabul ettirmeye çalışacağı bu dakikalar maçın skoru konusunda da fikir verecek .Orta saha mücadelesi olarak geçmesini beklediğim bu dakikalarda Ayhan ve Mustafa Sarp ikilisine karşı , Selçuk ve eğer oynarsa Serkan’ın performansı maçın gidişatını etkileyecektir.Maçin başındaki bu anlarda eğer Galatasaray panik yapmaz ve maçı kanatlara yayabilirse ilk yarıyı skor avantajı ile kapayacağını düşünüyorum.Galatasaray’ın öne geçtiği maçlarda şimdiye kadar en az 3 gol attığınıda hatırlatmakta fayda var.Ama eğer Trabzonspor, kendi sahasında oynamanın verdiği motivasyonla ilk dakikadan itibaren yüklenecek olan Galatasaray’ın bu baskısını atlatabilir ve ilk yarı boyunca oyunu orta sahada sıkıştırmayı başarabilirse oyunu ve skoru kilitleyebilir. Galatasaray’da Keita- Kewell , Trabzonspor’da ise Colman-Alanzinho gibi kanat oyuncularının performansı skoru direkt etkileyecektir.Tüm bu verileri gözönüne aldığımda yaratıcı orta saha oyuncularının , bitirici ayaklarının çokluğuyla ve bu maçı Fenerbahçe derbisi öncesi Rijkaard’a destek gösterisine çevirmeyi planlayan taraftarının coşkusuyla motive olacak olan Galatasaray’ı bir adım önde görüyorum.

İstatistikler değişebilir ama değişmeyen tek şey Galatasaray – Trabzonspor maçlarının her zaman güzel futbolun sergilendiği maçlar olduğu gerçeği.

KRAL ÇIPLAK

2009-10-14T00:44:00.003+03:00

1954 yılında parayı havaya fırlatan küçük Franco bir ülkenin futbol felsefesine yön vereceğinin farkındamıydı acaba o kura atışını yaparken?Ya da bizi iki defa yenmesine rağmen 1950 yılındaki finallere gitmekten vazgeçerek biletini bize veren Avusturya ne derece kötülük yaptığının farkındamıydı?

Amacım Franco’ya acımasızca fazla sorumluluk yüklemek değil kesinlikle,ama işimizi şansa bırakma alışkanlığımız sıkıntı verici bir hale geldi artık.Yıllardır baraj maçı oynamadan yada son maçı beklemeden katıldığımız herhangi bir turnuva yok.Hep son maçlardan , son dakika gollerinden medet umuyoruz.Son dakikada atılan gol bizim kalemizdeyse şanssızlık ama rakip kaledeyse son ana kadar mücadeleyi bırakmamış oluyoruz.Her maç öncesi hakemin isminin açıklanmasını bekliyoruz mazeretlerimize kaynak oluşturmak için.Aslında harika futbol oynamamıza rağmen kolay gol yiyip zor gol atmaktan dert yanarız, futbolun hedefinin gol olduğunu gözardı ederek.Turnuva takımı olduğumuzu söyleriz ama mehter takımı gibi iki ileri bir geriden ibarettir turnuva geçmişimiz.

Sorun futbolcuda mı , yöneticide mi yoksa kültürümüzde mi?Yoksa hepsi birden mi acaba?Biraz ondan biraz bundan ama hepsinden az buçuk sanırım, aramıza yeni katılan Rijkaard’ın kısa yoldan yaptığı tahlilindeki gibi.

Kendimizi sorgulamadıkça, kazanırken bile yanlışlarımızı ortaya dökmedikçe hep elemelerin yada turnuvaların sürpriz takımı olarak kalacağız.Sözüm olan bilimsel değil gerçekten bilimsel veriler kullanmadıkça, değerlendirmeleri buna göre yapmadıkça hep birilerinin biletini bize vermesinden yada havaya atılan paradan medet umacağız umutsuzca.

5 yıl önce milli takımın başına geldiğinde çok heyecanlıydı Fatih Terim.Galatasaray’ın başına ikinici gelişindeki kötü performansını silmek istiyordu.O yeterince cesurdu, yeterince tecrübeliydi , yeterince bilgiliydi.Ama bunlar yeterlimiydi gelişim sürecinde cep telefonu teknolojisi ile yarışacak kadar hızlı olan dünya futbolunda yer kapabilmek için.Yoksa bütün bunların yanına biraz adalet , biraz profesyonellik , biraz gelecek mühendisliğimi katmak gerekiyordu?

Gelir gelmez çok görkemli bir ünvan ile başladı görevine imparator, Milli Takımlar Direktörü.

Herkes hayatında bir kere olsun milli takım yönetebilmek için akla karayı seçerken 3-5 milli takımdan birden sorumlu olacaktı.Hak etmemişmiydi?Tabii ki hak etmişti.Uefa şampiyonluğu apoleti taşıyan , Milan’a teknik direktör olmuş kaç tane Türk vardı ki?Peki genç milli takımların başına getirdiği yada kendisine yardımcı antrenörlük yapan teknik direktörler hak etmişlermiydi o görevi?Ya da hak etmek için ne yapmışlardı?Özgeçmişleri fazla kabarık değil di belki ama imparator’un en güvendiği futbolcularıydı onlar?Gerçi kendisinden aldığı görevle rakip futbolcuya tekme atana yardımcısını , Mehmetçiğini , sıkışınca medyanın önüne atmak ne kadar güvenle örtüşür, ne kadar sadakatla bağdaşır tartışılır.

Güven ve sadakat arkadaşlık ,dostluk için önemli bir kriter belki ama futbolda ,artık spordan çok bacasız sanayi gözüyle bakılan futbolda yeterli kriterler değil, olmamalı.

Peki futbolculara baktığımızda durum farklı mı?Göreve gelir gelmez düzenlediği ilk basın toplantısında yenilikten , geleceği kurmaktan söz eden imparator ne kadar hayata geçirebildi bu sözlerini?Rüştü,Hakan,Şaş,Emre,Servet ve diğerleri ne kadar yenilerdi ki?Milli takım teknik direktörlüğü 3 büyük takımdan kadro kurmak , araya lejyoner futbolcular serpiştirmekten daha fazlası olmalı.Mesela Mesut Özil’i en az LÖW kadar takip etmek, Eren Derdiyok için İsviçre’ye sıkça gitmek , oralara kadar gitmişken Ümit Durmuş için Avusturya’ya uğramak bu görevin parçası olmalı.Ama şark kurnazlığı ile Nuri Şahin’i milli yaptıktan sonra çocuğu bu tercihinden pişman edercesine yedek kulübesinde oturtmaktan fazlasını görmedik geçtiğimiz 5-6 yılda.Yeniliği şiar edinmiş teknik direktörümüz hep baba yadigarı futbolcular ve annemizin sandığından çıkan taktiklere mahkum etti bizi.

Biz futbolu değil kavgayı seviyoruz ve kavgayla besleniyoruz.Bu da yoruyor bizi ama farkında değiliz.Hep hakem rakipten yana , hep medya milli takıma saldırıyor , hep rakipler bizimle dalga geçiyor.Futbolu ,kendimizi ispat etme aracı yada gurur meselesi yaptıkça yerimizde saydığımızı fark edemiyoruz.Hep, o Rocky serilerindeki gibi en son yumrukta saklıyoruz umudumuzu.Ama çoğu zaman o son yumruğa gelen dek nakavt oluyoruz.fakat ne tarzımızı sorguluyoruz ne tercihimizi.Hep biz en doğrusunu yapıyoruz ama birileri yada birşeyler aleyhimiza çalışıyor,mani oluyor bize.O yüzden her maç öncesi medya ile dalaşılıyor, o yüzden her maç öncesi hakemin daha önce hangi takımımızı yaktığını araştırıyoruz.Hele birde rakip teknik direktör bir küstahlık! yaparsa taktiğimizi tam olarak uygulamış olmanın verdiği rahatlıkla başlama düdüğünü bekliyoruz.Halbuki asıl taktik o düdükten sonra başlıyor.En kısa sürede rakip kaleye gidip , rakibin bizim kalemize gelmesini mümkün oldukça geciktirmek kadar basit olarak ifade etmişti Gordon Milne futbolu.Ama biz kale önüne gitmektense kale arkalarında aradık hep başarıyı.

Avrupa Şampiyonasında son dakika golleri ile yarı finale çıktığımızda son dakikada gelen gole sevinmektense , bu gol neden son dakikaya kaldı diye sorgulayacak bir teknik direktörü istemek suç mu?Rakibin oyununu bozmak üzerine kurulu olan bir taktik yerine sistem takımı olmayı istemek suç mu?İsmail Köybaşı’nı Gaziantep’te oynarken ,Özer Hurmacı’yı Ankaraspor’da oynarken milli takımda seyretmeyi istemek suç mu?

Fatih Terim, Şenol Güneş , Mustafa Denizli üç aşağı beş yukarı hep aynı taktikler hep aynı futbolcular .O zaman değişiklik bunun neresinde?Son teknik direktör olması nedeni ile Fatih Terim üzerinden anlatmaya çalıştım sıkıntılarımı ama asıl mesele zihniyette , yaklaşımda ve olayı ele alış şeklinde.Kültürümüzün çok güzel yönleri var.Ama kötü olanlarıda değiştirmemekte ısrar etmemeliyiz.Çalışmak yerine işi şansa bırakmak , eleştirinin içeriğinden çok eleştiriyi yapana odaklanmak ,her eleştiriyi kişisel bir saldırı olarak algılamak,başarının emek gerektirdiğini gözardı ederek hep kestirme yollara sapmak , elde edilen bir başarıdan sonra bile özeleştiri yapabilmek , kayıplardan olduğu kadar kazançlardan da ders çıkarabilmek , seçimlerimizde kriter olarak kişisel ilişkileri değil yetkinlikleri baz alabilmek ilk aklıma gelenler.

Ne Fatih Terim’e , ne de Mustafa Denizli’ye teşekkür borcumuz olduğunu düşünmüyorum.Kendilerini yetiştiren Piontek ve Derwall’e hiçbir basın toplantısında , hiçbir demeçte, hiçbir röportaj da teşekkür etmeyenler , sözkonusu kendileri olunca neden teşekkür bekliyorlarki?

Son olarak ;Yıllardır türk futbolcusunu anlayacak teknik direktörleri aradık durduk.Birazda futbolcuların anlamaya çalışmasını beklesek artık.Belki futbolcuların anlatacağından daha fazlası vardır bir teknik direktörün.Bu nedenle bilgilerini aktaracak mecra arayan bir teknik direktör istiyorum . Futbolcularla baba-oğul ilişkisinden çok öğretmen-öğrenci ilişkisi kuracak kadar profesyonel , bir bilim adamı kadar araştırmacı bir teknik direktör. Ve eğer mümkünse ; Çocuklarını yabancı okullara gönderen , kendi sinemasından çok yabancı sinemayı seyreden , kendi liginden çok yabancı ligleri seyreden bir halkın tutarlılığıyla , yabancı bir teknik direktör istiyorum affınıza sığınarak.

Cruyff Aforizmaları ve Galatasaray

2009-10-08T23:56:00.006+03:00

"Futbol,hatalar oyunudur.En az hata yapan kazanır."
Top kayıplarından mı başlasak,hücum oyuncularından başlaması gereken takım savunmasının çökmesinden mi başlasak bilemiyoruz ama Galatasaray'ın Ankaragücü maçında rakibinden fazla hata yaptığını kabul etmemek elde değil.

"Her dezavantajın bir avantajı vardır."
Cruyff;Galatasaray'ı ve Rijkaard'ı takip ediyor mudur bilemiyoruz ama takip etseydi bu sözü en çok şu sıralar anlamlı olurdu diye düşünüyoruz.Rakibinden 5 puan geride kalarak puan dezavantajına sahip olan Galatasaray; bunu namağlup olması stresine kapılabilecek rakibinin hatalarıyla avantaja çevirebilir mi?Hatalardan ders almak için bir mağlubiyet bazen 3 puandan çok daha değerli midir?Bunu bize zaman gösterecek.

"Eğer bir oyuncunun depara kalktığını gördüyseniz,çok geç kalmış demektir."
Açıkçası bu durum Türk futbolunun genel sorunu gibi gözüküyor.Ancak konuya Galatasaray ekseninde bakarsak beklerin oyuna katılımında ve sağ-sol kanat oyuncularının oyun varyasyonlarında ne kadar yavaş oldukları ortada.Bu pas oyununu en iyi oynayabilmenin yolu sürat.Hem paslaşmada yani oyun zekasında hem deparda yani fizik kondüsyonda.

"Şut çekmezseniz gol atamazsınız."
Cruyff dahi mi yoksa sıradan cümleleri şişirip önümüze mi koymuş acaba dediğinizi duyar gibiyim.O zaman Galatasaray'ın Sturm Graz ve Ankaragücü maçlarında kaleye kaç şut denemesinde bulunduğuna bakmanızı tavsiye ederim.Evet pas oyunu oynuyoruz,evet topu en ideal adama gelene kadar set içinde çeviriyoruz.Ama şut çekmekten ne zaman vazgeçtik biz acaba?Takımın sonsuz kredisi var gibi gözüken bu sezon içinde şut denemek çok daha rahat olacakken bundan vazgeçmemeliyiz.Denemeyince olmayacağı zaten çok net bir gerçek.

"İtalyanlar sizi yenemez ama siz onlara kaybedebilirsiniz."
Hikmet Karaman'ın "önce durdur,sonra vur" yaklaşımına laf söylemek haddimize değil.Ama ortada olan bir gerçek var ki o da Ankaragücü maçında Galatasaray'ın kendi kendisine yenilmesi.Kalite,fizik,oyun zekası,teknik taktik aklınıza ne gelirse Galatasaray'ın baskın olduğu bir eşleşmede sonuç 3-0 lık sarsıcı bir mağlubiyet oluyorsa,siz ciddi anlamda kendinize kaybetmişsinizdir.Ama mental olarak ama fizik olarak.Tabiki Ankaragücü - İtalya benzetmesindeki uçurumun farkındayız ama cümlenin özüne bakınca bu sonuca varmak mümkün.

"Futbol basittir.Zor olansa basit futbol oynamaktır."
Arda Turan.Galatasaray'ın genç ve yetenekli kaptanı.Kendisini bu satırlarda övmek çok yersiz.Kalitesine kimse itiraz edecek değil ama Cruyyfizm gözlüğüyle Galatasaray'a bakıyoruz bir kere.Arda'nın adam eksilten dikine oynayan her hamlesinde her spektaküler hareketinde son hamlelere dikkat edin.Son 3 maçta son pas tercihleri o kadar kendi oyununa etki etti ki hem netice alamadı hem kendini çok erken yormuş oldu.Oysa basit ama sonuca giden hamleleri sezon başında daha sık görüyorduk kendisinde.Bu konunun üzerine yoğunlaşsa benzersiz asistler yapabileceğine şüphemiz yok.

"Her zaman rakibinizden bir fazla gol attığınızdan emin olmanız gerekir."

Fazla açıklamaya gerek yok.Şu ana kadarki defans kurgusu ve özellikle yapılan takım defansı sürekli tabelaya bakmayı gerektirecek gibi gözüküyor.Önemli olan skoru erken bulmak ve farkı daima arttırmaya çalışmak.Bu sene en az gol yiyen takımlar arasında Galatasaray'ın adını görmek mucize gibi.

"Kendi seçimleriniz yüzünden kaybetmeniz,başkalarının ki yüzünden kaybetmenizden daha iyidir."

Frank Rijkaard...Kariyeri,futbola bakış açısı,insan olarak kalitesi,teknik ve taktik becerilerini takıma aktarması.Nereden bakarsanız bakın Galatasaray'a yakışır bir saygınlık ekledi takıma.Ve sistem oturtmaya çalışıyor.Sonuç ne olursa olsun,denemeyi yanılmayı,tekrar denemeyi sonuna kadar hakediyor.Siz bir hocayı gerçekten sistem oturtmak için takımınızın başına getirdiyseniz,o zaman kendi hatalarından ders almasını beklemeyi göe aldınız demektir.Ancak günü kurtarmaya çalışan bir teknik adam başkalarının sözünü dinleyerek takımını şekillendirir.Hıncal beye sözümüz.

"Top bizde olursa,rakibimiz gol atamaz."
Topla oynama yüzdeleri maçı analiz ederken önem verdiğimiz datalardan biri şüphesiz.Ancak her zaman istatistiklerin doğruyu yansıtmadığını söylüyor bize futbolun gerçekleri.Evet Galatarasay pas yüzdesini çok arttırdı,oyunu sete yerleştirip son ana kadar doğru pasla ilerlemeyi tercih ediyor;bu da topla oynama yüzdesini arttırıyor doğal olarak.Fakat bunun tabelaya yansımaması gibi bir olasılığı da unutmamak lazım.Top Galatasaraydayken sorun yok,ancak rakipteyken bu süreyi daraltmanız olabildiğince çabuk topa tekrar sahip olmanız da takım savunmasından geçiyor.Rakip kaleciye en yakın adamınızdan itibaren topa sahip olmayı kovalamazsanız,%60 olan topla oynamanızın da hiçbir anlama gelmediğini anlıyorsunuz.

"Beni anlamanızı isteseydim,daha açık anlatırdım."
Sezon başından beri herkesin merak ettiği bu kadar seri galibiyetler yakalayan üstelik bunu da her maç 3 üzeri gol ortalamasına ulaşarak yapan bir takımın ne zaman ve nerede takılacağıydı.Ankaragücü mağlubiyetinden sonra Rijkaard'ın basın toplantısına ve haftaiçi GSTV'ye verdiği demeçlere bakarsanız hocanın kendinden emin olduğunu görebilirsiniz.Kaliteli Türk medyasının alışık olduğu ucuz yorumlara ve eleştirilere gerçekten akıllı cevaplar vererek sisteminden,kadrosunundan,taktik dizilişinden ancak kendisi bunu istediğinde vazgeçeceğini herkese gösterdi.Zaten kendisini bu mevkiye getirenlerin amacı yeni bir Derwall sinerjisi yaratmak değilse bütün bu yapılanmaya girişmenin de pek anlamı yok gibi.

Bu çocuğa dikkat! NICKLAS BENDTNER

2009-10-08T23:00:00.010+03:00

Futbolun kendine has ,gerçekliği herkesçe kabul edilen bazı değişmezleri vardır.Latin Amerikalıların tekniğe dayalı, Kuzey Avrupalıların fizik güce dayalı futbol oynamaları gibi.

İtalyanların defans , İngilizlerin ise ofans'a öncelik vermesi gibi.Ama bazı futbolcular vardır ki,inanılmaz bir fizik üstünlüğe sahip olmalarına rağmen , o fizik üstünlük ile doğru orantılı teknik kapasiteye sahiptirler.Zaten bu özellikteki futbolcular diğerlerinden hemen ayrılır.Drogba , Adriano , İbrahimoviç gibi.Şimdilerde Ada futbolunda bu özelliklere sahip yeni bir yıldız parlamaya başladı ,

Nicklas Bendtner.

FM oynayanların 1-2 yıl önceden tanıdığı bu genç Danimarkalı’yı pek çok kişi Arsenal’in yeni transferi sanabilir.Oysa ki 21 yaşındaki Bendtner Arsenal’e transfer olduğunda sadece 16 yaşındaydı.Rezerv ligte geçirdiği bir sezonun ardından , Birmingham City’de kiralık geçirdiği 2006 sezonunda Premier Lig seyircisiyle tanıştı.Premier Lig’teki ilk sezonunda 6 sı kupa maçı olmak üzere 48 maçta forma giyen Bendtner 13 gol 9 asistlik performansıyla Emirates’e dogru yol almaya başlamıştı.

Arsenal formasını giydiği ilk yılında 40 maç oynama başarısı gösteren Bendtner, ikinci sezonunda ise toplam 50 maçta forma giyerek gençleşme operasyonuna giren Arsenal’in vazgeçilmezlerinden biri olduğunu gösterdi. 2009-2010 sezonunun geride bıraktığımız 8 haftasında ve Avrupa kupalarındaki 3 karşılaşmada da istisnasız forma giydi.Geride kalan 8 haftada Arsenal’in 24 golle Premier Lig’in en çok gol atan takımı olmasındaki katkısı gözardı edilemez.

Genç yaşına rağmen Danimarka milli takımında otuza yakın maç oynayan Bendtner, Denizkızı heykelinden sonra Danimarka’nın yeni sembolü olmaya aday gibi görünüyor.

Bazı pozisyonlarda bencilce davranması , sürekli transferden - takımdan ayrılmaktan bahsetmesi , Kuzey Avrupalıların karakteristiğine ters düşen şımarık tavırları ve umursamaz tavırları nedeni ile son zamanlarda Arsenal taraftarları ile yıldızı pek barışık değil.Kendisinden yaşça büyük sevgilisi ve mucizevi bir şekilde kurtulduğu araba kazası ile magazin basınında da kendisine yer bulmayı başardı.

Hemen tüm yıldız futbolcularda görmeye alıştığımız negatif özelliklerine rağmen rahatlıkla söyleyebiliriz ki ;Fiziği ile birleştirdiği tekniği, kazanma hırsı, uzun boyuna rağmen süratli olması ve mücadele gücü ile önümüzdeki 10 yılda adını sıkça duyacağımız futbolculardan biri Nicklas Bendtner.

Güney Afrikadan Sivas’a

2009-10-08T22:34:00.011+03:00

Sivasspor’un yeni Teknik Direktörü Muhsin Ertuğral .

Bülen Uygun’un istifasının milli maç arasından önceki haftaya denk! gelmesi ve yeni teknik direktörle 3-4 gün içinde anlaşılması teknik direktör değişikliğinin tesadüf yada sürpriz olmadığını kanıtlıyor.Sadece açıklanması için uygun zaman beklenmiş demek ki.

Peki Muhsin Ertuğral kimdir?

İlginç bir kariyeri var Muhsin Ertuğral’ın.Genelde futbol camiası yönünü ve hedefini Avrupa olarak belirler ama Muhsin Ertuğral Almanya’da başlayan kariyerinin çoğu zamanını Afrika kıtasında geçirmiş bir teknik adam.

30 gibi teknik adamlık için genç sayılabilecek bir yaşta teknik direktörlüğe başlayan Muhsin Ertuğral Almanya 3. liginde görev yaptığı 3 yılın ardından Afrika kıtasına Kongo Milli Takım Teknik Direktörlüğü ile adımını attı.Güney Afrika,Mısır,Tunus liglerinde mücadele eden pek çok takımda teknik direktörlük yaptı.Ertuğral ,bir dönem Trabzonspor’da Yılmaz Vural’ın yardımcı antrenörlüğünüde yaptı . Avusturya takımı Mattersburg’da kısa bir sure görev aldıktan sonar tekrar Güney Afrika ligine geri döndü.Kaizer Chiefs takımı ile büyük başarılara imza attı.2001 Yılında Afrika Kupa Galipleri Kupası’nı kazandı.Kaizer Chief ertesi yıl Afrika Süper Kupası’nı alırkende , Afrika’da yılın takımı seçilirken de Teknik Direktörü yine Muhsin Ertuğral’dı.Halen bu kupaları alan alan tek Güney Afrika takımının Kaizer Chiefs olduğunu hatırlatmakta fayda var.

Bakalım Muhsin Ertuğral Afrika futbolunda edindiği tecrübeleri Sivasspor’un futboluna ne kadar aktarabilecek?Bülent Uygun gibi bir futbol figürüne alışmış Sivas halkı , bu farklı teknik adamı benimseyebilecekmi?Kendini Sivas şehrine ve Türk spor medyasına kabul ettirdiği takdirde , tecrübesiyle , karizmasıyla , sakin duruşuyla çok başarılı olacağını düşündüğüm Muhsin Ertuğral’a Anadolu macerasında başarılar diliyorum. Hoşgeldin Muhsin Ertuğral.

BÜLENT UYGUN:futbolun askeri mi,medyanın şovmeni mi?

2009-10-07T23:43:00.007+03:00

Her ne kadar Kocaelispor’da yıldızı parlamış olsa da, tüm Türkiye onu Fenerbahçe’ye transfer olduğu ilk sene 22 golle Gol kralı olduğunda verdiği asker selamı ile tanıdı.Tercihi o ilk selamı verdiği gün yapmış , diğerlerinden farklı olmaya o selamı verdiği gün karar vermişti.

Kariyeri boyunca yaptıklarıda bu farkı ortaya koyuyor aslında.15 yaşına kadar güreş sporu ile ilgilenip 4 büyüklerde gol kralı ünvanı elde edebilen kaç kişi vardır ki?

Türkiye’de iş yapmanın yolunun popülariteden , popülaritenin yolunun demagojiden , demagojinin yolunun iyi bir gözlemci olmak ve insanları iyi tanımaktan geçtiğini bilerek oyunu kuralına göre oynadı hep. Sahip olduğu zeka ve yeteneklerin onu bir yere taşıyacağını biliyordu ama orada kalmak için farklı olmak gerektiğinin de farkındaydı.

Konuşmaları, tavırları ve üslubu hep keskindi.

Sivassporda menajer olarak göreve başladığında futbol taraftarları için geçmişte kalan bir anı , eskiye dair bir resim olmak üzereydi .Ta ki , Karol Pecze sezon ortasında istifa edip takımı teknik direktörsüz bırakana kadar.Takımın başına yine bir Fenerbahçeli olan ve menajerlik görevini yürüten Asker Bülent geçti.

Bu arada Sivasspor-Fenerbahçe ilişkisini görmezden gelemeyiz.Fenerbahçe’nin Ordünaryüs lakaplı efsane futbolcusu Lefter’in teknik direktörlüğü ile başlayan Sivasspor – Fenerbahçe ilişkisi , halen başkanlık görevini yürüten ve aynı zamanda Fenerbahçe Kongre üyesi olan Mecnun Odyakmaz ve son teknik direktör Bülent Uygun ile devam etti.Herneyse biz Asker Bülent’e geri dönelim.

Sivasspor’un başına geçmesi ile birlikte , popülarite ve başarı arasındaki korelasyonu iyi bilen biri olarak şehire yeni bir heyecan getirdi.16. sıradayken teslim aldığı takımı lig sonunda 7. liğe taşıyarak büyük dikkat çekti.Kendine has üslubu , kimi zaman tepki çeken iddialı sözleri ile mütevazilikten uzak ama popülaritenin zirvesine doğru emin adımlarla ilerlemeye başladı.

Teknik direktörlüğünü ilk senesinde 7. tamamladığı ligde artık şampiyonluktan bahsetmeye başlayana bşr şehir vardı arkasında Asker Bülent’in.Ama bu kadarı onun için bile fazla iddialıydı.Şehrin heyecanını kontrol edebilmek için yine zekice kurulmuş , içinde kendi mesajını barındıran , iddiasından taviz vermeyen ama beklentiyide yükseltmeyen demeçler vermeye başladı.

"Şampiyon olmayacağız, bizim böyle bir iddiamız yok. Bununla ne demek istediğimi anlayan anladı. "

"Ben şampiyonlukta falan yokum kardeşim. Ben futbolun gereğini yapmakta varım"

"Söz konusu dört büyüklerse gerisi teferruattır" gibi demeçleriyle yine kendisinden bahsettirmeyi ve ilgi çekmeyi başarıyordu.

İkinci sezonunda 4.lüğe taşıdığı Sivasspor ile 3. sezonunda inanılmazı başarıyordu . 2005-2006 yılında Süper Lige yükselen Sivasspor sadece 4 sezon sonra Şampiyonlar Ligi’ne gitmeye hak kazanmıştı.Taraflı tarafsız herkes bu başarıya şapka çıkardı.Fakat ne yöneticisiyle ,ne teknik kadrosuyla , ne de futbolcusuyla Sivasspor bu başarıya hazır değildi.Yönetimiyle , teknik kadrosuyla , futbolcusuyla hazırlıksız yakalanan Sivasspor’da önlenemez düşüş gecikmedi.Federasyonun saha zemini düzeltilmesi ve zemin ısıtması için verdiği yardımı transferde kullanan Sivasspor ,başarının gelmesiyle birlikte futbolcularını tutmakta zorlanmaya başladı.Bu noktada yine Asker Bülent ve Yine o dizginleyemediği egosu ortaya çıktı.Kadroyu bozmakta bir sakınca görmedi . Başarının bir ekip işi olduğunu ve özellikle başarıya aç Anadolu takımlarını motive eden en önemli olgunun takımdaşlık olduğunu unutarak transferde radikal bir tavır sergiledi.Bütün bu olumsuzlukların etkisiyle Sivasspor 8 hafta sonunda küme düşen Ankaraspor’un son 3 hafta maç yapmamasına rağmen ligin dibine demir attı.Bülent Uygun 2006-2007 sezonunda 16. sırada teslim aldığı takımı ,2009-2010 sezonunda yine 16. sırada bıraktı.Sivasspor başladığı yere geri döndü ama hem Sivasspor için hemde Asker Bülent için çıta çok yükseldi.

Asker’in vedasıda kendine yakışır şekilde görkemli, magazinel ve dikkat çekici oldu.

Kendini Yeldeğirmenlerine karşı savaşan Don Kişot , celladına aşık bir esir gibi cümlelerle ifade ettiği veda yazısında , camiden kiliseye , cuma namazından cem evi’ne ,dindarlıktan teröre tüm hassas konulara değinmeyi ihmal etmedi.Başarılı olduğu günlerde başarıyı tek başına sahiplenirken , başarısız olduğunda toplumun özellikle Sivas halkının değer verdiği tüm olgulara sarılarak gündemi değiştirmeyi ve dikkatleri başka yöne çekmeyi başardı .

Bülent Uygun nam-ı diğer Asker Bülent sıradan biri olmadı ve muhtemelen bundan sonrada olmayacak .Futbol kamuoyu bu renkli kişiliğin bir sonrakı adımını merakla bekliyor.

Asker Bülent’e dair kısa notlar :

-Mütevazilikten bahsetmesine ve takım olgusuna önem verdiğini belirtmesine rağmen Sivasspor 2. ligde mücadele ederken sadece menajerlik görevi yürütmesine rağmen kendi sitesinde , kendi ifadesi ile ‘Sivasspor’un 38 yıl sonra Süper Lige çıkmasını ve başarılı olmasını sağladım’ demekte bir sakınca görmedi.

-Veda yazısında kilise , cami ve cemevi gibi dinsel unsurlara yer verdi.Spor ile siyasetin ayrı tutulması gerekliliğine rağmen , kilise , cami ,cemevi gibi kavramları veda yazısına taşıması son derece yanlıştı.

-Yunus Emre’nin sözünü veda yazısına giriş cümlesi yapacak kadar hümanist olduğunu belirtmesine rağmen , Sivas’taki Dikimevi için yaptığı mücadeleyi , şanseseri önünden geçtiği bir evin çatısından kendini atmak üzere olan bir kişiyi kurtarma çabasını veda yazısına taşıyabiliyor.Bazılarına sempatik gelebilecek bu ifadeler , bence şov ve hedef saptırmaktan öte anlamlar taşımıyordu.

-‘5 yerim 7 yerim 6 yemem , 7 yerim 9 yerim 8 yemem’ sözüyle herkesin tepkisini çekti.Bu ifadesi ile ideallerinde yer alan Fenerbahçe teknik direktörlüğü için sempati toplamaya ve Fenerbahçe taraftarına hoş gözükmeye çalıştığına dair yorumlar yapıldı .

Medyatik olan herkesin olduğu gibi Bülent Uygun’unda seveni ve sevmeyenleri var ama kendine has tavrı , üslubu ve medyatik kişiliği ile her zaman gündemde olmayı başaracağına eminim. Çok konuşması ve keskin üslubu ile Mourinho’ya benzetilsede , laflarıyla değil yaptıklarıyla Mourinho ile kıyaslanacağı günleri görmek dileğiyle, yolun açık olsun Asker Bülent!

Yaşayan Efsane RYAN GIGGS

2009-10-07T20:21:00.007+03:00

Herkes sporcu olabilir, herkes yıldız sporcuda olabilir ama efsane olmak hatta ‘Yaşayan Efsane’ olarak nitelenmek bambaşka birşeydir.Bunu başarabilen sporcu sayısıda çok fazla değil. İstisnalar arasına adını yazdırabilmiş , 36 yaşına rağmen dünyanın en zorlu liglerinden ve en onde gelen takımlarından birinde vazgeçilmezliğini koruyan bir isim RYAN GIGGS.

Galler’in yetiştirdiği en büyük futbolculardan biri olan Giggs, Manchester City genç takımında başlayan kariyerine, 3 senesi genç takımda olmak üzere 22 yıldır aralıksız formasını giydiği Kırmızı Şeytanlar'da devam ediyor.Premier League kariyerinde sadece Alex Ferguson ile çalışmış olmasıda ilginç bir anekdot.Her ne kadar kendisini sol kanat oyuncusu olarak nitelendirsede , özellikle 2000 sonrası Manchester United takımında çizgi oyuncusu olmaktan çıkıp oyun kurucu gibi oynayarak kendisini geliştirerek hem Kırmızı Şeytanlara hem de Ada futboluna farklı bir taktik açılım kazandırdı.

Futbol oynarken efsane futbolcular arasına girmesine sebep olan ne peki?Bizim hala galibiyetimizin olmadığı bir milli takımın profesyonel liginde 25 yıla yakın forma giyebilmesi olabilir mi?Ya da Premier League ‘de 22 yıl top koşturabilecek kadar istikrarlı olması ?Premier League’de üstüste 2 yıl en başarılı genç oyuncu seçilmesinin üzerinden çok geçmiş diyebilirsiniz belki ama oynadığı her sezon gol atabilen tek futbolcu olmasına ne diyeceksiniz?11 Premier league şampiyonlugu ve 3 Lig kupası şampiyonluğu görebilen tek United’lı olması mı bu 11 numarayı diğerlerinden farklı kılan ?Yoksa Mayıs 2008 de, başka bir Efsane Bobby Charlton’un en fazla M.United forması giyme rekorunu kırması mı? 2007 Haziran’ında Galler Milli takımı formasını son kez terlettiğinde milli formayı giyen en genç oyuncu rekorunun halen kırılamamış olması mı onu diğerlerinden ayıran?Bence ,bütün bu başarılara rağmen halen ilk günkü heyecan,taktik disiplin ve sorumluluk bilinci ile görev yapması onu efsaneleştiren ve vazgeçilmez kılan.Hangi takım taraftarı böyle bir futbolcuya sahip olmak istemezki?

2007 yılında futbolun 100 efsanesi arasına adını yazdırmayı başarmış bu büyük futbolcuyu futbolu bırakmadan tekrar canlı seyretmek , tekrar alkışlamak bile gelecek nesillere anlatılacak güzellikte bir hikaye olmaz mı?

Sliding Doors

2009-09-28T22:35:00.008+03:00

Bir kadın işinden 5 dakika erken çıktığında hayatı farklı bir yöne, 5 dakika sonra çıktığından hayatıfarklı yöne savruluyor.Peter Howitt'in yönettiği ve Gwyneth Paltrow'un başrolünde oynadığı 1998 yapımı filmde anların,rastlantıların,tercihlerimizin hayatımıza etkileri anlatılıyor.Tercihlerimizin ve rastlantıların hayatımıza etkisi belkide hiç bu kadar etkili bir şekilde farkındalık yaratmamıştı.
Hayat hep bu şekilde akmazmı?Okulumuz,dostlarımız,sevgililerimiz,eşimiz,oturduğumuz semt,mesleğimiz,tuttuğumuz takım hep tercihlerden ibaret değil mi?Hayatımız hep bu tercihlerin akıntısında sürüklenmiyormu?
Bu hayatın her alanında olduğu gibi futbolda da böyle değilmi?Bu sene 3 büyüklerden ikisi yeni teknik direktörleriyle lige başlamayı tercih etti , bir diğer büyük ise geçen sene takımın başına getirdiği teknik direktörüyle devam etmeyi tercih etti.Ve bu tercihlerin sonuçlarını ligin geride kalan yaklaşık 1/4 'lük bölümünde görmeye başladılar.
Fenerbahçe yönetimi takımın başına eski teknik direktörü Daum'u getirmeyi tercih ederek, Brezilyalıların ve bireysel yeteneğe sahip oyuncuların yoğun olduğu bir takıma Alman disiplini,kondüsyonu ve savaşçılığını katmayı istedi.Şimdiye kadar gelinen süreçte ''kötü oynuyor ama kazanıyor'' eleştirilerinin yanıtı bu tercihte saklı.Kondüsyonu yüksek olan Fenerbahçe , oyun disiplininden kopmadan 90 dakika boyunca mücadele edince iş bitirici ayaklar sayesinde şimdiye kadar istediği sonuçlari almayı başardı.Fakat henüz Daum'un tam olarak istediği oyun sistemini sahaya yansıtamadıkları için , en az kendisi kadar disiplinli , güçlü ve savaşçı oynayan TWENTE'ye mağlup oldu.Çünkü TWENTE taktiksel anlamda ve sistem olarak Fenerbahçe'den daha hazır durumdaydı.Ama ilerleyen günlerde ,Daum'un oynatmak istediği sisteme alışıldığında , rövanş maçında Twente'nin işi çok zor olacak.Mehmet Topuz , Özer Hurmacı gibi yetenekli ve savaşçı takım oyuncularınında takıma girmesiyle kademeler arası mesafenin kısalmasıyla Fenerbahçe daha tehlikeli bir takım haline gelecek.Burada Alex,Uğur Boral,Deivid,Kazım,Emre,Mehmet Topuz,Özer Hurmacı,Dos Santos,Selçuk ve Cristian gibi futbolcuların forma kapma mücadelesinin ne derece sorunsuz atlatılacağı konusu önem kazanıyor.Daum'un en büyük handikapı genelde aynı oyuncularda ısrar etmesi ve çok fazla oyuncu değiştirmemesi.
Galatasaray ise takımın başına Rijkaard'ı getirerek İspanya ve Hollanda ekollerinin karışımı bir futbol ekolünü yani total futbolu tercih etti.Bu tercihin en güçlü yanı, teknik ekipte Neeskens ve Puyol gibi alanında çok başarılı ve saygı duyulan usta isimlerin yer alması.Geçen sene Skibbe ile geçiş yapılmak istenen pas futbolu ve kontrol futbolunun usta ellerde yoğrulmasını tercih etti Galatasaray.Skibbeli sezondan her maç güzel paslaşmalar yapılıyor ve doldur boşalt hücumlardan vazgeçilmeye çalışılıyordu.Ama takım antrenmanlarda yeterince çalışmadığı için kondüsyon olarak son yarım saatte tükeniyordu.Bu da maçın son bölümünde oyun disiplininden kopan , doldur boşalta dönen bir takım görüntüsü ortaya çıkarıyordu.Rijkaard ilk olarak bu soruna el attı.Takımı Puyol'a teslim ederek her futbolcuya özel programlarla takımın kondüsyonunu bireysel ve takım olarak maksimum seviyeye çıkarmayı hedefledi.Ön eleme maçları nedeni ile sezonun erken açılması ise bu hedefe beklenenden de kısa sürede ulaşılmasını sağladı.Kondüsyon istenilen seviyeye çıkarıldığına göre geriye Rijkaard ve Neeskens'in uygulamak istediği Total Futbolun öğretilmesi kalıyordu.Ön eleme maçları nedeni ile fizik güce erken ulaşılması ne kadar avantajsa erken form tutmakta o derece dezavantaj.Lige ve Avrupa ligine fırtına gibi başlayana Galatasaray'ın son 1-2 haftadır istenilen ve beklenen oyununu oynayamamasında erken form tutma sorunun payı büyük.Daha ligin başında rakiplerinin iki misli maç yapan oyuncu sayısının çokluğu ( Arda, Baros ,Servet, Hakan, Sabri gibi ) Galatasaray'ın son haftalardaki en büyük handikapı.Eskişehir maçında bu handikapın etkisini fazlasıyla hissetti.Rijkaard'ın rotasyon konusundaki uzmanlığı ile bu dezavantajı ortadan kaldırdığında ise gerek Avrupa liginde gerekse ligde minimum puan kaybı ile devam etmemesi için hiçbir sebep yok.
Beşiktaş ise geçen sene iki büyük rakibinin hatalarının yardımı ile kazandığı şampiyonluğun büyüsüne kendisini fazlasıyla kaptırmış olacakki ligde düşme hattındaki takımlar ile arasında sadece 3 puan fark var.Ve tekrar yarışa dahil olmasınında tek yolu yine geçen seneki gibi 2 büyük rakibinin hata yapmasına bağlı.
Bu sene 3 büyük takımın tercihlerinin sonuçlarını uzun vadede lig sonunda göreceğiz.Ama tercihlerin etkisini kısa vadede görme imkanı sunacak olan 10. haftadaki dev randevuya çok az kaldı. Hangi yönetimin tercih ettiği teknik direktör , hangi teknik direktörün tercih ettiği futbolcular diğerine üstünlük sağlayacak göreceğiz.

Analiz:GALATASARAY - ESKİŞEHİRSPOR

2009-09-28T21:53:00.013+03:00

Haftalar sonra Ali Sami Yen stadinda puan kaybedilmesi hepimizi çok üzdü.Ancak bu maçtan alınması gereken çok önemli dersler var.Bu sefer her zamankinden farkli olarak maçta yer alan oyuncuları teker teker inceleyelim.

Kewell:Nedendir bilinmez, bu sene iyi oynasa da kötü oynasa da hep bir durgunluğu var.Gollere bile tam anlamıyla sevinemiyor.Geçen sene takımı yönlendiren Kewell'i biraz aratıyor açıkçası.Çok tepkisiz ve biraz isteksiz.Sanki kafasında sorunlar var.Yoksa saha içindeki duruşu bile büyük güç.

Nonda:Golünü attı yine görevini yaptı.Kondüsyon eksiği bir gerçek.Rijkaard'ın normalde neden ilk 11 de oynatmadığı belli ancak kondüsyonunu toparlarsa Galatasaray'ın ilk forvetidir.Golde yine çok soğukkanlıydı.İkinci yarı oyundan biraz düştü.Rijkaard onu oyundan almakta haklıydı.

Baros:Girdiği zaman içerisinde bir tek pozisyona girebildi.O pozisyonda da tek vuruş yapmadığı için kaleyi bulamadı.Galatasaray'ın önemli kozlarından ancak tek forvet oynayan Galatasaray'da ilk tercih Nonda olmalı.

Aydın:Sezon başında çok istekliydi.Harika maçlar çıkardı ve hepimizi şaşırttı.Sakatlık sonrası biraz eski kötü günlere benzer bir oyun sergiledi ancak bu çok normal.Tekrar kendini toparlayacağını düşünüyorum.

Leo Franco:Maç boyunca hatasız oynadı ancak çok şanssız bir gol yedi.Defansla uyumunun her geçen gün arttığını görmek çok güzel.Taffarel'den sonra libero kaleci görevini yürüten ve kendine fazlasıyla özgüveni olan bir kalecimizin olması çok güzel.Kaleyi terk etmesi gereken zamanı çok iyi biliyor ve hatalı çıkışları yok denecek kadar az.Ufuk ondan cok sey ogrenecektir.Aykut'un öğrenebilecegini sanmıyorum.

Sabri:Rijkaard ile birlikte kendine olan güveni artıi ve arkasına eskisi gibi adam kaçırmıyor.Takımın defanstaki zayıf halkası olmak yerine hücumdaki artı gücü olmaya başladı.Birde yaptığı güzel ortaların devamlılığını sağlasa ve Keita ile uyumunu arttırırsa, kendisi hakkındaki tüm ön yarıları sonlandıracak.

Servet:Gecen senelerdeki ileri çıkış hastalığı ve uzun top kullanma kabusu tekrar belirdi.Bu hatalarından vazgeçse zaten defanstaki çok önemli bir kozumuz.Buna ek olarak kornerlerde ileri çıktığı zaman daha akıllı hamleler yapması gerekiyor.Attığı uzun topların hepsi geri döndü, bu nedenle topu ileride tutamadık.

Hakan:Solbek pozisyonunda sezon başından beri yaşadığı durgunluğu stoper pozisyonunda biraz olsun attı.Topu oyuna yerden soktuğu zaman defanstaki oyun kurucu gorevini kusursuz yerine getiriyor.Sadece topu verdiği yerlerdeki tercihlerini daha iyi yapması gerekiyor ve topu alamayacak oyunculara topu vermemesi gerekiyor.

Uğur:Sol veya sağbek oynamasi hçc fark etmiyor.Zayıf olan sol ayağıyla elinden geldiğince güzel ortalar yaptı.Alışıkk olmadığı bölgede oynamasına rağmen devamlı bindirmeler yaptı ve arkaya adam kaçırmadı.Tekrar hoşgeldin Uğur.

Mustafa:Çok çalışkan, güçlü ve topu her geçen gün daha iyi yonlendirmeye başladı.Mehmet ile uyum sorunu var.Sanırım Ayhan geldiği zaman eski performansına kavuşacak.Bu senenin en iyi transferlerinden olduğunu kanıtladı.

Mehmet:Bence şu an takımın tek zayıf halkası.Bir türlü oyun düzenine alışamadı ve yapması gereken hamlelerde gecikiyor.Topu ileri taşımakta çok geç kalıyor ve kendine güvenini kaybetmiş.Zamanla düzeleceğini umut ediyoruz.

Keita:İlk 45 dakika ve özellikle gol pozisyonunda çok güzel işler yaptı.Sağ kanattan çizgiye inen, gerektiğinde içeri penetre eden bir kanat oyuncumuz uzun suredir yoktu.Bitirici hamlelerde biraz daha iyileşse ve fiziksel olarak bir miktar daha güçlense kanatta durdurulmaz olacak.

Arda:Oyunu kontrolde tutmayı çok iyi beceriyor.Kanattan aldığı toplarla içeri doğru çok iyi hareketleniyor ancak ceza sahasına yaklaştığı zaman biraz yavaşlıyor.Şutunu geliştirse bu sorunun da kalkacağını düşünüyorum.Pasları ve oyun hakimiyeti üst düzeyde.Her maç yüzde yüzünü verememesi normal.Kaptanliğini çok iyi taşıyor.

Futbol oynamayı öğreniyoruz

2009-09-19T09:36:00.005+03:00

Minimum 30’lu yaşlarda olan herkes yenildik ama ezilmedik tümcesinin ne anlama geldiğini,ne sıklıkla kullanıldığını ve herşeyden öte bir efsane değil gerçek olduğunu biliyor ve hatırlıyordur.Yıllarca "gol atmakta zorlanıyoruz ama çok rahat gol yiyoruz"saçmalıkları ile büyüdük.Futbolun en temel amacının gol olduğunu unutarak,bu saçma bahaneye sığındık

mağlubiyetlerde.Bizim iyi oynadığımızı düşündüğümüz maçlarda genelde rakip takımın onsekiz tabir edilen alanına kadar gelir fakat, ceza sahasına giremediğimiz için uzaktan çektiğimiz şutlarla yada nadirende olsa ceza sahası içinde kaçırdığımız pozisyonlarla avunur dururduk.Yılllarca bize topla çok oynamanın , çok ama boş şut çekmenin faydaları anlatıldı.Kah zaman kazanmak için kah başarısızlıkalrın üstünü örtmek için.

Gordon Milne Beşiktaş’ın teknik direktörü olarak görev yaptığı zamanlarda bir röportajında şöyle demiş ti ;

‘’Futbol gol oyunudur, Bu nedenle rakip kaleye mümkün olduğunca kısa sürede gidebilmeli ve eğer yapabiliyorsak rakibi kendi ceza sahamıza hiç getirmemeli yada kalemize geliş sürelerini mümkün olduğunca uzun süreyet taşımalıyız.’’

Türk futbolu bu mantaliteye sahip olamadığı için Beşiktaş kolej takımı olarak tabir edildiği yılllardaki başarılarına ulaştı.Avrupa kupalarında mücadele ettiğimiz diğer takımlar bu mantaliteye zaten sahip olduğu ve hatta uzmanı olduğu için Beşiktaş başarılı olamamıştı.Çünkü rakipler ondan daha hızlı ceza sahasına geliyor ve defansı hücümda başlattığı için çok daha az pozisyon veriyordu.Önemli olan paslaşma hızı ve rakip kaleye ulaşma ve rakibin kendi kalesine gelme süresi arasındaki ters orantıyı korumaktı.

Galatasaray’ın son Panathinakos maçını seyrederken bunlar geçti aklımdan.Sahada topa daha fazla sahip olan takımla maçın sonucu arasında ters orantı vardı.Pana daha çok topla oynuyor gözüküyor, daha çok rakip yarı sahada top dolaştıyordu ama skor tabelası tam tersi bir durumu ortaya koyuyordu.Ki beni asıl mutlu eden kısım da tam olarak buydu.Artık futbolu mahalle arasında oynanan bir oyun olarak değil , satranç gibi ,poker gibi zekanın, sakinliğin , taktik disiplin ve felsefenin ön plana çıktığı bir müsabaka olarak görmeye başlamıştık.Gereken yerde gerektiği kadar koşuyor, gereken yerde topu koşturuyorduk.Gereken yerde gerektiği kadar hücum yapıyor, gerekmedikçe rakibin toplam oynamasına itiraz etmiyorduk.Galatasaray belki 2000 yılında Uefa kupasını aldığı sene ortaya koyduğu tarzda oyun bozan bir mücadele ortaya koymuyordu ama daha bilimsel, daha taktik disipline dayalı, daha bilerek , daha bir FUTBOL oynadığı kesindi.
Maçı yurtdışında bir Barcelona taraftarı ile seyrettiğim için , başka bir bakış açısını yakalamak konusunda şanslıydımGenelde yurtdışında bilinen Türk takımı Galatasaray olmasına rağmen Fenerbahçe ve Beşiktaş’ıda bilecek ve takip edecek bir futbolsever olan Barcelona taraftarı ama tam bir futbolsever olan genç adama, Rijkaard hakkında ne düşündüğünü sorduğumda bana sadece , ‘Sakin , çok sakin’ dedi.Açıkçası olaya hiç bu açıdan bakmamıştım.Geride kalan 5-6 lig maçı ve bir o kadar avrupa kupası maçı boyunca sadece sahadaki oyuna odaklanmış , Rijkaard’ı ise maç sonrası yorumlardan takip ederek hakkkında fikir üretmeye çalışmıştım.Sahadaki akıl futbolunun , taktik disiplinin ve kendine güvenin teknik direktörü sakinliğe taşıdığını fark etmemiş, bu etki-tepki ilişkisini fark edememiştim.Yıllarca futbolcusuna küfür eden, tekme atan teknik direktörlere alışan bizler için fazlasıyla farklıydı Rijkaard’ın tarzı.Nasıl ki maçı kaybedişi gol atma ve yemekteki bariz ama gereksiz tespit ile ortaya koyuyorsak , hırçınlığımızı ve futbolumuza olan güvensizliğimizide yıllarca Akdeniz kanı taşımamıza bağlayıp durmuştukTarzlar arası farkın sahadaki oyuna ve oyuncularada birebir yansımasını fark etmiyor yada görmezden geliyorduk.Ama artık farklı birşeyler oluyordu saha kenarından dolayısı ile sahanın içinde.
Emre Güngör’ün yine maçın başında sakatlığının tekrarlaması, Emre Aşık’ın yine gençlere ders verircesine futbol oynaması , Keita’nın çok iyi marke edilmesi , Ayhan’ın eksikliği bunların hepsi konuşuldu , konuşuluyor,ve konuşulacak.Ama bence bu maçtan arta kalan en önemli sonuç artık bizimde gereken yerde gereken tarzda futbol oynayan , rakibinin sinirini bozacak kadar sakin ve disiplinli oynayan ve bir takımımız varOynadığı futbola bakmadan sadece isminden dolayı Tobol’u küçümseyenler , .Gaziantep’i, Beşiktaş’ı , Panathinaokus’u görmezden gelerek , hep güçlü rakipleri bekleyenler sahada oynana futbolun akıl futbolu olduğunu, en azından çabanın bu yönde olduğunu ne zaman fark edecek bilmiyorum ama Galatasaray’ın oynadığı, oynamaya çalıştığı futbol ta Avrupa’dan, Uefa’dan takdir görüyor ve takip ediliyor.Galatasarayda elbette puan kaybedecek ve yenilecek ama sahada , kaybederken bile FUTBOL ama bilimsel manada FUTBOL oynamaya çalışan bir takım olacak.

Kelebek Etkisi

2009-09-15T04:43:00.009+03:00

Derbi maçlarının genetiğine ters düşen bir şekilde favorinin kazandığı bir derbi maçını geride bıraktık.Derbi maçlarının klasiği haline gelen tribün şovları ile başladı gece.Kapalı tribünde organize edilen ‘ kuşlar için av sezonu açıldı ’ şovu güzeldi.Maçtan önce misafir tribününün üzeri kapanamadığı için rakip takım taraftarına yağmurluk dağıtılmasıda güzel bir jestti.Maç öncesi ve sonrasına dair yapılabilecek tek eleştiri Galatasaray’ın kurucusu Ali Sami Yen’e edilen küfürlerdi.Ali Sami Yen’i tanıyamamış, görmemiş, her hangi bir sebepten husumeti olamayacak kişilerin bu şekilde küfür etmesi son derece anlamsız ve yakışıksızdı.Bu olayıda , tüm bu güzelliklerin nazar boncuğu olsun diyerek uzatmadan kapatalım ve maça geçelim.

Mustafa Denizli yine bundan önceki maçlarda yaptığı gibi Holosko’yu ikinci yarı oyuna sürmeyi düşünmüştü:Holosko’nun yanı sıra Nobre ve Bobo ‘yu da yedek kulübesinde oturması ; en fazla milli oyuncuya sahip Galatasaray’ın ,milli maçlar nedeni ile maçın ikinci yarısında yorgun düşmesi gibi ihtimalleri düşünen Mustafa Denizli’nin ilk yarı beraberlik ikinci yarı ise baskı kurarak sonuca gitmek istediği izlenimini uyandırdı.
Fakat maçın daha henüz başında 5 .dakikada gelen gol hem Rijkaard’ın hemde Mustafa Denizli’nin oyun planlarının değişmesine yol açtı.Maça herkes için sürpriz sayılacak bir kadro ile başlayan Beşiktaş sahaya çıkardığı kadronun özelliklerine ters bir ilk yarı oynamak zorunda kaldı.Galatasaray’da ise erken gelen golün etkisi, fiziksel ve mental yorgunluk içinde olan futbolcuların erken rehavete kapılması ve oyun disiplininden uzaklaşması gibi bir sonuç doğurdu.Ayhan gibi oyunu iki yönlü oynayabilen bir oyuncusundan yoksun olması ve Mehmet Topal’ın henüz maç kondüsyonu ve taktik disipline uyum sağlayamaması nedeni ile, orta sahada üstünlük Ernst , Fink ve Ekrem gibi fizik kondüsyonu yüksek oyunculara sahip Beşiktaş’a geçti.Her ne kadar Tabata G.Antep’teki görüntünden uzak olsa da , kendini kanıtmala isteği ve hırsı Yusuf’un taktik zekası ve Serdar’ın hızı ile birleşince ilk yarıda Beşiktaş 2-3 pozisyon buldu.Fakat Nihat’ın formsuzluğunun ve güçsüzlüğünün devam etmesi ilk yarının berabere bitmesine neden oldu.

Galatasaray’da ilk yarı göze batan oyuncular Keita,Kewell,Baroş ve Sabri’ydi.Leo Franco ise kendisi hakkında olumsuz görüş bildiren ya da temkinli yorumlarda bulunanlara ne derece kaliteli bir kaleci olduğunu fazlasıyla gösterdi.
Beşiktas ikinci yarı Holosko’yu oyuna sürmesine rağmen , gününde olmayan Rüştü’nün yediği golden dolayı 2-0 mağlup duruma düşünce bu sefer oyun disiplininden uzaklaşma sırası Beşiktaş’a geçti.Her ne kadar yorgun futbolculardan kurulu olsa da,futbolu aklı ile oynayan , yeteneği tartışılmaz futbolculardan kurulu Galatasaray 2-0 dan sonra oyunun ve sahanın tek hakimiydi.Rijkaard "2-0 bana yeter" düşüncesi ile orta saha direncini yüksek tutmak için Barış’ı değil de golden hemen önce maça hazırladığı Nonda’yı oyuna sürse , oyun iştahı ile , ilk 4 haftanın en golcü futbolcusu olan Nonda gol sayısını daha da arttırabılırdı.
Oyun zekasından söz açılmışken 3. gole ayrı bir parantez açmakta fayda var.Kendi ceza sahası önünde topu kaptıktan sonra sadece 3 pas ve 14 saniyede gole ulaşılması Panathinaikos maçı öncesi Ege’nın karşı sahillerine korku dalgalarının vurmasına neden olmuştur.

Galatasaray her ne kadar yorgun ve taktik disiplinden uzak olsa da , son dakikaya kadar mücadeleyi bırakmayan oyun tarzı ile bu sene kolay kolay yenilmeyecek gibi görünüyor.
Beşiktaş ise artık gol yememe üzerine kurulu taktik anlayışından vazgeçip, Bobo,Nobre , Holosko gibi futbolcularıyla ne derece gole yatkın bır takım olduğunu hatırlamalı.Gol yememek önemli ama atamadığınız takdirde ancak ve ancak berabere kalınabilir.Bu çarşı’yı ne kadar tatmin eder, orası tartışılır.

Gol olup yağmayı beklerken , az daha sele kapılıyorduk!!!

2009-09-10T22:07:00.011+03:00

Maçın teknik taktik yönünü bütün spor yazar ve yorumcuları yeterince hatta fazlasıyla yaptılar, yapacaklar.Şu oyuncuyla başlanırmı, bu oyuncu neden bu dakikada oyuna girdi konusuna da girilecektir.Hakemi yenemedik,resmen pozisyonlarımızı doğradı diyen de çıkacaktır.Açıkçası ben bunların hiçbiriyle ilgilenmiyorum.Yaptığı iş ve popülaritesi ortadayken Türkiye koşullarına gore fazla olsa bile dünya standardına gore normal hatta düşük bir ücretle milli takımdan sorumlu olarak görev yapan kişiler mutlaka maç öncesi ve sonrası bunları duşünmüşlerdir.En azından TV başında , herhangi bir risk almadan maçı izleyen ben ve benim gibi milyonlarca kişiden daha fazla kafa yordukları ve üzüldüklerine eminim.Benim kafama takılan konular ve düşünmeden edemediğim konular teknik, taktik dışındaki konular.

Geçmişe dönüp baktığımızda katıldığımız ve katılamadığımız tüm Avrupa ve Dünya Şampiyonlarında akıbetimiz son maçlarda , son dakikalarda belli olmuş.Hatta grup elemeleri esnasında belli olmayıp baraj maçı oynamak zorunda kaldığımız maçlar var.Herkes bu kadronun ve bu jenerasyonun şimdiye kadarki milli takım kadroları içinde potansiyeli en yüksek kadro olduğu konusunda hemfikir.Almanya,İngiltere,Fransa,Belçika gibi liglerde , bu liglerin üst düzey takımlarında futbol oynayan lejyoner oyuncularımız var.Bunun yanısıra Türkiye ligindeki takımlardan milli takıma seçilen oyuncuların adı hergün başka bir avrupa takımı ile anılıyor.O zaman yetenekli futbolcu konusunda sıkıntımız olmadığı ortada.Mill takım teknik direktörünün özgeçmişi karizmatik başarılarla dolu.Yardımcı antrenörlerin hepsi 1980-1990 doneminin yıldız futbolcuları.Demek ki altyapı , bilgi-birikim anlamında eksiksiz yada çok az eksiği olan bir Teknik kadroyada sahibiz.Bilgi paylaşımının ve bilgiye ulaşmanın bu kadar kolay olduğu bir dönemde bu konuda bir sıkıntı yaşamadağımız da ortada.Peki bu kadar olumlu veriye sahipken , FİFA sıralamasında yukarılara tırmanırken bu başarısızlıkların sebebi ne??
Bu soru kafamı kurcalıyordu epey bir zamandır ve vardığım sonucu tek bir cümle ile özetlemek gerekirse : Global düşünüp yerel uygulamaktansa , yerel düşünüp global uygulamaya çalışmanın sonucu olduğuna kanaat getirdim.
Yerel düşünüp global uygulamaktan kasıt ne olabilir?Aslında bu yaklaşımın , felsefenin sonuçlarını gündelik hayatın her alanında görebiliyoruz.herneyse bizim konumuz milli takım o yüzden konuyu mill takım özelinde ele almaya devam edelim.

-Bir önceki turnuvanın grup elemelerinde edindiğimiz bir İsviçre maçı tecrübesi varken, oyuncularınız hakem ile gereksiz diyaloğa giriyorsa ve bunun sonucunda sarı kart görüyorsa ve yine bu sarı kart sonucu şansımızın hale devam ettiği kalan iki maçtan birinde oynayamıyorsa

-Yine İsviçre maçı ve sonrası tavır ve hareketleri nedeni ile fazlasıyla eleştirilen teknik direktörünüz en önemli maçınızda hakem ile gereksiz diyaloğa girdiği için tribune gönderilerek cezalandırılıyorsa ve takımını maç içinde yönetmekten mahrum kalıyorsa,

-Estonya maçı sonrası kamp yapılan otelde futbolcular, 3 gün sonraki maçı düşünüp uyumak yerine, gece yarısı saat 03:00 ‘te başlayan ve sonucu bizi hiçbir şekilde etkilemeyecek Brezilya maçını seyrediyorsa,

-Ve 3 gün sonra ( yani dün) yorgunlukları her hallerinden anlaşılır bir durumda , en önemli maçta en kötü oyunlardan birini sergiliyorlarsa,

-Bu ve bundan önceki grup eleme ve turnuva maçlarında son dakikada atılan her golü maç disiplini olarak yorumlayanlar , son dakikada yenilen her golü şanssızlık olarak niteliyorsa,

-Son dakikada atılan goller ile kazanılan ve kaybedilen maçlar , son dakikada katılınan ve katılınamayan turnuvalar bu kadar yakınken bunlardan ders çıkarmayıp , bunlar bir dejavu halini alıyorsa,

-Maç içinde kaç pas yapıldığının , pas hızının , 3. ve 4 . pasların hesaplandığı günümüz futbolunda hala rakibin oyununu bozmayı şiar edinmiş bir mentalite mevcutsa ,

Ama tüm bunlara rağmen hala kendimize hedef olarak Avrupa şampiyonluğu yada Dünya Şampiyonluğunu hedef olarak alıyorsak sanırım ‘yerel düşünüp global uygulamaya çalışma'nın ne olduğunu açıklamayada pek gerek kalmıyor.

2002 dünya kupasında şanssız! bir şekilde elendiğimiz Brezilya şu an nerede ve ne durumda, yada 2008 Avrupa Şampiyonasında ki şanssızca! elendiğimiz Almanya . Bir Türk sporseveri ve futbolsever olarak artık son dakika golleri ve baraj maçlarını oynayan değil , yenilsede yensede bir sistem takımı görmek istiyorum.2002 Dünya kupasında 3 . olmamıza sevinmekten çok neden final oynayamadığımızı sorgulamadıkça ,2008 Avrupa Şampiyonasında yarı finalde elenmekle övünmeyi bir yana bırakıp neden finale çıkamadığımızı sorgulamadıkça, biz daha uzun yıllar 89. dakikada hakemin kaç dakika ilave ettiğini bekler dururuz.

İkiye bölünmeyen senelerin laneti

2009-09-08T23:19:00.002+03:00

Futbolseverlerin nefret ettiği "tek sayıyla biten" senelerden birinin daha sonuna geldik.Yaz aylarını adeta acı çekerek geçirdik ve sevgilimize nihayet kavuştuk diyebiliriz.La Liga'nın da perdelerini açmasıyla başlamayan lig kalmadı artık.Yaz ayları Dünya ve Avrupa kupasının olmadığı vasat bir yaza nazaran yine de fena geçmedi.Hem kıtada hem de ülkemizde transfer sezonu umduğumuzdan çok daha renkli durumlara sahne oldu.

Türkiye'de;Galatasaray'ın Rijkaard ve Neeskens hamlesinden de aldığı gazla Elano ve Keita transferleri;Fenerbahçe'nin lokal başarıyı ön plana alan tavrını takiben karşı Daum hamlesi;Beşiktaş ve Fenerbahçe'nin Topuz kapışması;Nihat'ın dönüşü;Ankaragücü'nün 100.yılında Darius Vassell'i kadrosuna katması ilk bakışta gözümüze çarpan haberler oldu yaz boyunca.Detaylara ayrıca gireceğimizi de göz önünde bulundurursak;sadece kısa bir özet için bile yeterince çarpıcı bir cümle gibi geliyor kulağa.Bu fragmanı izlediğimizde filmin vizyona girmesi için sabırsızlanmamak elde değil.
Avrupa'da da enteresan renkli görüntüler çıktı karşımıza.Real Madrid;Los Galacticos ünvanını perçinlercesine Cristiano Ronaldo,Kaka,Benzema,Xabi Alonso gibi isimleri takıma katarken;Barcelona'nın 40 milyon avro ile beraber Etoo'yu İnter'e yollayıp İbrahimoviç'i alması da İspanya'da bu yazın en sıcak gelişmeleriydi.Bayern Munih herşeye rağmen Ribery'yi elinde tutmayı başardı ve yanına Robben'i de ekleyerek gücüne güç kattı.İngiltere'de Arap sermayesiyle façasını düzelten Manchester City; Robinho'nun yanına Adebayor,Tevez,Santa Cruz,Kolo Toure ve Sylvinho gibi isimleri ekleyerek Ada'da en hareketli takım oldu.

Bakalım ekonomik krizin futbolu da vurması beklenirken,bu kadar para harcayıp transfer yapanlarla daha sessiz kalıp elindekileri korumaya çalışanlar arasındaki mücadeleden kimler,nasıl galip çıkacak,göreceğiz.